Uzasadnienie
Pismem z [...] sierpnia 2020 r. P. B. i P. B. (dalej także jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] (dalej także jako organ) w rozpoznaniu wniosku z [...] października 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...], ozn. hip. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami.
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 maja 2019 r. sygn. akt I SAB/Wa 329/18 po rozpoznaniu skargi P. B. i P. B. na bezczynność Prezydenta [...], zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku K. B. i M. T. z [...] października 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 20 lipca 2019 r.
Z treści przedmiotowej skargi wynika zatem, że zachodzi zarówno podmiotowa jak i przedmiotowa tożsamość niniejszej sprawy ze sprawą zakończoną prawomocnym wyrokiem z 23 maja 2019 r. sygn. akt I SAB/Wa 329/18.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia znalazło swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 ppsa zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.