Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 maja 2011 r. S. B., T. A., M. A., M. S., J. C., M. C., B. C., A. M., G. G. i E. R., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpatrzeniu wniosku z dnia 29 listopada 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r. nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], oznaczonej [...] o pow. [...] m2, obecnie jako działka nr [...], stanowiącej przed wywłaszczeniem własność S. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. odrzucił skargę S. B., J. C., M. C., B. C. i A. M. Zatem do rozpoznania pozostała jedynie skarga T. A., M. A., M. S., G. G. i E. R. W dniu 25 lipca 2011 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe pełnomocnika skarżących, cofające skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 powołanej ustawy.