Uzasadnienie
W.D., J.D., T.D. i S.D., pismem z dnia 3 września 2009 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. podnosząc, że organ nie rozpoznał ich wniosków o przyznanie użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę ew. nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m², KW nr [...], położonej przy ul. [...] w W. oraz nieruchomości stanowiącej działkę ew. nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] m², KW nr [...], położonej przy ul. [...] w W..
W uzasadnieniu skargi skarżący zaznaczyli, że wielokrotnie zwracali się o uzyskanie zgody na użytkowanie wieczyste wskazanych nieruchomości, jednakże do chwili obecnej nie dostali jakiejkolwiek decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.
Organ wskazał, że pismem z dnia 1 czerwca 2009 r. w nawiązaniu do złożonych przez skarżących wniosków o sprzedaż w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., oznaczonej jako działka ew. nr [...] oraz nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., oznaczonej jako działka ew. nr [...], na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 i art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), a także wniosków o oddanie w użytkowanie wieczyste tych nieruchomości, na podstawie art. 207 powołanej ustawy oraz w odpowiedzi na pismo z dnia 21 kwietnia 2009 r. zatytułowane zażalenie na bezczynność organów administracji, zostali oni poinformowani o braku możliwości sprzedaży oraz oddania w użytkowanie wieczyste tych nieruchomości w trybie bezprzetargowym.
Organ zaznaczył ponadto, że sprawy z zakresu zbywania nieruchomości m.st. Warszawy w trybie bezprzetargowym na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, należą do spraw o charakterze cywilnoprawnym i należą do wyłącznej kompetencji Prezydenta W.. Zbycie nieruchomości jest czynnością prawną, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, który reguluje stosunki cywilnoprawne między osobami fizycznymi i osobami prawnymi. Zbycie nieruchomości następuje poprzez zawarcie umowy w formie aktu notarialnego, a nie poprzez wydanie decyzji administracyjnej i w związku z tym nie mają tu zastosowania przepisy kpa, dotyczące również terminów załatwiania spraw oraz prowadzenia postępowania administracyjnego. Ponadto w sprawach tych wojewoda nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do Prezydenta W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić trzeba, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy bowiem ona kwestii podlegającej kognicji sądów administracyjnych.
Z treści przedmiotowej skargi wynika, że skarżącym chodzi w istocie o nabycie nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., oznaczonej jako działka ew. nr [...], o pow. [...] m², obręb [...] oraz nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., oznaczonej jako działka ew. nr [...], o pow. [...] m², obręb [...], które to nieruchomości stanowią własność W.. Skarżący domagają się oddania przedmiotowych nieruchomości w użytkowanie wieczyste na podstawie art. 207 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) lub też nabycia ich w trybie bezprzetargowym, na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 i art. 37 ust. 3 powołanej ustawy.
Wskazać zatem trzeba, że zgodnie z art. 27 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego i następuje w drodze przetargu lub w drodze bezprzetargowej.
Oczywiste więc jest, że oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste na podstawie art. 207 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak i zbycie nieruchomości w trybie bezprzetargowym na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 i art. 37 ust. 3 tej ustawy odbywa się w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego i kończy się zawarciem umowy cywilnoprawnej. Nie jest to postępowanie administracyjne w rozumieniu przepisów kpa i nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Wszelkie spory w tym zakresie mogą być natomiast dochodzone przed sądem powszechnym.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że rozpoznawana sprawa nie mieści się w zakresie przedmiotowym powołanego art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to sprawa o charakterze cywilnoprawnym, do rozstrzygnięcia której właściwy jest sąd powszechny. Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.