Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 września 2010 roku T. C. wniósł skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosku o uchylenie ostatecznej decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [..] czerwca 2009 r. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. uwzględniono skargę T. C. i zobowiązano Ministra Pracy i Polityki Społecznej do wydania rozstrzygnięcia w terminie 1 miesiąca w przedmiocie wniosku skarżącego. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 1 marca 2011 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powołanego wyżej wyroku.
Postanowieniem z dnia 12 maja 2011 r. odmówiono uzupełnienia wyroku z dnia 19 stycznia 2011 r.
Pismem z dnia 17 maja 2011 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie i dostarczenie mu orzeczenia z dnia 12 maja 2011 r. wraz z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 163 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. W myśl natomiast art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia ściśle określone w tym przepisie. Katalog przypadków, w których strona może złożyć zażalenie jest zatem katalogiem zamkniętym. Żaden z przepisów ustawy regulującej postępowanie sądowoadministracyjne nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia. Możliwość taka nie wynika ani z art. 194 § 1 p.p.s.a., ani też z przepisów regulujących instytucję uzupełnienia orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r., I OZ 973/10, wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2007 r., II FSK 781/06, postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., I OZ 545/06).
Skoro zatem postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku nie podlega zaskarżeniu, to tym samym nie sporządza się uzasadnienia takiego rozstrzygnięcia. Postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku może być przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.