Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. M. M. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r., sprecyzowanym ostatecznie w dniu [...] r., o stwierdzenie, że decyzja Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] co do wywłaszczenia narusza prawo, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] w zakresie w jakim orzeka o odszkodowaniu, stwierdzenie, że orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] co do wywłaszczenia narusza prawo, stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] w zakresie w jakim orzeka o odszkodowaniu.
W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie toczy się siedem miesięcy i nie zakończyło się wydaniem decyzji, a działania jakie podejmował Minister nie przyczyniły się do zakończenia postępowania. Wskazał, że w dniach [...] r. i [...] r. wezwał Ministra Infrastruktury i Rozwoju do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że podejmował czynności mające na celu usunięcie braków formalnych wniosku, a następnie podjął czynność zmierzające do wydania decyzji.
Pismem z dnia [...] r. Minister Infrastruktury i Rozwoju poinformował o wydaniu decyzji z dnia [...] r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie podnieść należy, iż wydanie przez organ decyzji (postanowienia) nie zwalnia Sądu od orzekania, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce, czy też nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2013r., I OSK 797/13).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni przychyla się do stanowiska i wykładni zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013., w sprawie I OSK 17/13 oraz w postanowieniu z dnia 21 marca 2013r. I OSK 481/13, w którym Naczelny Sąd Administracyjny również stwierdził, że użycie w zdaniu drugim art. 149 § 1 p.p.s.a. zwrotu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Wręcz przeciwnie, z analizy tego przepisu wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.
Zgodnie z ustanowioną w art. 12 k.p.a. zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). W myśl art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Artykuł 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., a także o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie szczególnym, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
W niniejszej sprawie, po stronie organu powstał obowiązek, wynikający z art. 104 § 1 k.p.a., załatwienia w drodze decyzji, bez zbędnej zwłoki, sprawy administracyjnej w terminie określonym w art. 35 § 1 i 3 k.p.a.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia [...] r., sprecyzowanym w dniu [...] r., skarżący wniósł o stwierdzenie, że decyzja Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] co do wywłaszczenia narusza prawo, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] r. nr [...] w zakresie w jakim utrzymuje w mocy orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] co do odszkodowania, stwierdzenie, że orzeczenie Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] co do wywłaszczenia narusza prawo, stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] r. nr [...] w zakresie w jakim orzeka o odszkodowaniu.
Organ rozpoznając wniosek skarżącego przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. W tym stanie rzeczy zarzut przewlekłości działania organu przy rozpoznawaniu powyższego wniosku uznać należało za w pełni uzasadniony. Jednocześnie wydanie ww. decyzji przez Ministra skutkuje umorzeniem postępowania w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji jako bezprzedmiotowej.
W ocenie Sądu, stwierdzona przewlekłość nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że do wniosku skarżący nie dołączył wszystkich pełnomocnictw, a brak ten został uzupełniony dopiero w dniu [...] r. Ponadto wniosek skarżącego był dwukrotnie, po uprzednich pismach organu precyzowany i dopiero w dniu [...]r. został on ostatecznie sformułowany. Wcześniej organ podejmował działania mające na celu wyjaśnienie przedmiotu żądania. Jednocześnie organ pismem z dnia [...]r. wystąpił do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta L. nadesłanie informacji o aktualnym stanie prawnym nieruchomości. Z akt administracyjnych wynika, że odpowiedź wpłynęła w dniu [...] r. (data prezentaty wpływu do organu). Z powyższego wynika, że choć organ działał przewlekle, to podejmował czynności w celu rozstrzygnięcia sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.