Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. W. R. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu [...]. Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2011 r. B. R. i zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2011 r. A. S. zostali wezwani do wykazania, czy przed wniesieniem skargi złożyli w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2011 r. Prezydent W. został wezwany do wykazania, czy przed wniesieniem skargi skarżący złożyli w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie, na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Skarżący pismem z dnia 29 kwietnia 2011 r. podali, że skierowali odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w którym podali, że organ nie zaproponował im odszkodowania lub innej nieruchomości za grunt [...] przy ul. [...] nr rej. hip. [...].
Prezydent W. pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. poinformował, że nie posiada żadnych dokumentów, które wskazują na złożenie przez skarżących zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach. Skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta W. było zatem, po wystąpieniu z żądaniem załatwienia sprawy, wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 k.p.a do organu wyższego stopnia, w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Dopiero bowiem wniesienie w tym trybie zażalenia można uznać za wyczerpanie środków zaskarżenia, o których stanowi art. 52 p.p.s.a. W ocenie Sądu nadesłana przez skarżących kserokopia odwołania z dnia 15 października 2010 r. nie stanowi zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Na marginesie zauważyć należy, że z akt sprawy wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało w dniu [...] stycznia 2011 r. decyzję nr [...] rozstrzygającą sprawę przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. [...] oznaczonej "[...]" nr rej hip [...].
A zatem skarżący może, jeżeli nie zgadza się, z rozstrzygnięciem zawartym w niniejszej decyzji skorzystać z przysługującego mu środka zaskarżenia i wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W świetle wskazanych okoliczności skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.