Uzasadnienie
A. P. reprezentowany przez adwokata P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 1948 r. złożonego przez poprzedniczkę prawną skarżącego W. P. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości oznaczonej jako "[...]" położonej przy ulicy [...] na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy wnosząc o zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania powyższego wniosku w terminie jednego miesiąca, stwierdzenie, że bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa oraz o wymierzenie organowi grzywny; ponieważ działania Prezydenta [...] są przykładem braku respektowania podstawowych praw obywatelskich oraz lekceważenia orzeczeń sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Skarżący A. P. złożył skargę na bezczynność organu w zakresie nierozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 1948 r. o przyznanie prawa własności do gruntu nieruchomości [...] złożonego przez jego poprzedniczkę prawną W. P. W tym miejscu wskazać należy, że skarga dotycząca tego samego organu złożona przez samego A. P. była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd, który wyrokiem z dnia 23 lipca 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 99/09 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania powyższego wniosku. Okoliczności te powodują, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ppsa skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.