Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 czerwca 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 25 listopada 2015 r., T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 marca 2015 r. oraz z dnia 1 kwietnia 2015 r.
Zarządzeniem z dnia 29 października 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej – adw. E. B. do udzielenia informacji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżąca wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) powoływana dalej jako: "k.p.a.". Jeżeli tak to Sąd zobowiązał pełnomocnika do udokumentowania tej czynności. Jednocześnie wezwano pełnomocnika do sprecyzowania przedmiotowej skargi poprzez wskazanie czego dotyczyła zarzucana Prezydentowi bezczynność.
Pismem z dnia 25 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że pismo z dnia 22 czerwca 2015 r. stanowi skargę na bezczynność polegającą na nieudzieleniu pisemnej odpowiedzi na kierowane przez skarżącą do organu pisma zatytułowane: wezwanie z dnia 31 kwietnia 2015 r. oraz wezwanie z dnia 23 marca 2015 r. Podniósł, że skarżąca jest w posiadaniu wszystkich pism kierowanych do organu, na które do dnia dzisiejszego nie otrzymała odpowiedzi. W związku z tym wniósł o stwierdzenie bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązanie do przesłania w terminie 14 dni pisemnej odpowiedzi na złożone przez T. G. pisma.
Jednocześnie wskazał, że według oświadczenia skarżącej wyczerpała ona tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., tzn. złożyła zażalenie datowane na dzień 21 października 2014 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a dokument ten powinien znajdować się w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (która ma miejsce w niniejszej sprawie), a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżącej przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, z czego – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała. Powoływane w piśmie pełnomocnika z dnia 25 listopada 2015 r. zażalenie datowane na dzień 21 października 2014 r., nie może stanowi, iż w sprawie wyczerpano tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż zostało ono złożone jeszcze zanim skarżąca złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 marca 2015 r. i z dnia 1 kwietnia 2015 r., na które oczekuje udzielenia przez organ odpowiedzi i których dotyczy przedmiotowa bezczynność (vide: pismo z dnia 25 listopada 2015 r.– karta nr 48).
W związku z powyższym skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.