Uzasadnienie
Pismem z [...] lutego 2020 r. [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2013 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] nr hip. "[...]".
Zarządzeniem z 17 września 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżących do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi, a po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 434/19 skarżący złożyli ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. Jeżeli tak, wezwać do złożenia w ww. terminie odpisu ww. ponaglenia wraz z dowodem jego nadania do organu.
Wezwanie doręczone pełnomocnikowi skarżących 14 grudnia 2020 r. pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 53 ust. 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Przy czym w stanie prawnym istniejącym do dnia 1 czerwca 2017 r. skuteczne wniesienie do sądu skargi na bezczynność organu warunkowało uprzednie wystąpienie przez stronę z zażaleniem do organu wyższego stopnia.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia [...] maja 2014 r. r. wystąpili w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z [...] września 2014 r., nr [...], uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do trzech miesięcy od dnia otrzymania postanowienia.
Fakt ten ma istotne znaczenie, gdyż po wniesieniu ww. zażalenia skarżący pismem z dnia [...] października 2019 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku o przyznanie odszkodowania za opisaną na wstępie nieruchomość. W wyniku rozpoznania skargi Sąd wyrokiem z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 434/19, oddalił skargę.
W okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do uznania, że wyczerpanie trybu nastąpiło poprzez złożenie przez skarżących zażalenia z dnia [...] maja 2014 r. do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta [...], gdyż zażalenie to zostało skonsumowane poprzez złożenie wcześniejszej skargi z dnia [...] października 2019 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r., I OSK 763/19).
W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi strona skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., co czyni skargę niedopuszczalną i podlega ona odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.