Uzasadnienie
W dniu 9 stycznia 2009 r. B. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 września 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 137/08 o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta S. z [...] kwietnia 2001 r. o uzgodnieniu projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji inwestycji polegającej na budowie domu jednorodzinnego przy ul. [...] w S. Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 270, art. 271 ust. 2 (powinno być pkt 2) i art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 ze zm.), zwaną dalej "ppsa". Z wywodów skargi wynika, że akta administracyjne przekazane sądowi przez organ administracji publicznej nie były kompletne, o czym skarżąca dowiedziała się przeglądając akta w sądzie 25 listopada 2009 r.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że jej wniosek w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta S. z [...] kwietnia 2001 r. nie został do dnia wniesienia niniejszej skargi rozpoznany w zakresie przez nią wnioskowanym, nie dokonano ustaleń faktycznych; organ II instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, a ważne dla sprawy dokumenty zignorował i ukrył przed Sądem, działając tym na szkodę skarżącej. Celem organu było w jej ocenie uniknięcie orzeczenia przez Sąd o bezczynności.
Skarżąca wniosła o rozstrzygnięcie przez Sąd zagadnienia prawnego, czy organ administracji ma obowiązek rozpatrzyć wniosek w takim zakresie o jaki strona wnosi, czy też wystarczy, by bez merytorycznego rozpatrzenia sprawy wydał jakiejkolwiek treści postanowienie czy pismo, by nie pozostawać w bezczynności. Podała, że jest poszkodowaną przez pozorne działanie organu i wydanie postanowienia bez ustalenia stanu faktycznego oraz bez merytorycznego i prawnego rozpatrzenia jej wniosku.
Skarżąca podniosła, że w odpowiedzi na złożoną w sądzie skargę na bezczynność organu – Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydał postanowienie, bez merytorycznego rozpatrzenia sprawy i bez analizy dokumentów, w tym prawomocnych wyroków decyzji i postanowień Prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. z dnia [...] stycznia 2008 r.
Skarżąca podkreśliła, że wznowienie postępowania sądowego i orzeczenie w przedmiocie bezczynności organu jest konieczne w związku z: odkryciem w czasie przeglądania akt w sądzie (25 listopada 2008) że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie przekazał sądowi kompletnych akt administracyjnych, w tym kompletnego wniosku skarżącej wraz załącznikami, z żądaniem przeprowadzenia postępowania dowodowego z udziałem konkretnych dokumentów.
- - nieustaleniem do dziś stanu faktycznego i prawnego sprawy i jej niezałatwieniem,
- - niezawiadomieniem o postępowaniu wszystkich stron, w tym właściwego dla zabytku indywidualnie wpisanego do wojewódzkiego rejestru zabytków – jakim jest cała nieruchomość przy ul. [...] – [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków,
- - narażeniem skarżącej na dalsze straty, z powodu bezczynności organów konserwatorskich trwającej od dnia podjęcia nielegalnych robót budowlanych na granicy zabytku przy ul. [...].
W dalszych wywodach uzasadnienia skarżąca przedstawiła szereg zarzutów skierowanych przeciwko postanowieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] lipca 2008 r., które było podstawą umorzenia postępowania sądowego. Wskazała również na inne postępowania administracyjne, których jest stroną oraz na orzeczenia sądowe wydane na skutek zaskarżenia decyzji administracyjnych.
Skarżąca podniosła, że w dalszym ciągu Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pozostaje w bezczynności, a jej wniosek z 2006 r. nie został właściwie załatwiony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 270 ppsa, można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 powołanej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego, orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienie skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Wprawdzie skarga zawierała oznaczenie prawomocnego postanowienia oraz wskazywała ustawowe podstawy wznowienia, a termin jej wniesienia został zachowany, jednakże badając ponownie na rozprawie dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania sądowego, zgodnie z treścią art. 281 ppsa Sąd uznał, że warunki formalne dopuszczalności skargi nie zostały spełnione.
Wskazać należy, że zgodnie z wyżej powołanym przepisem Sąd zobowiązany jest przede wszystkim do badania przyczyn dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania także na rozprawie. Przepis ten określa dwa sposoby badania przez sąd na rozprawie dopuszczalności wznowienia postępowania. Sąd może ograniczyć się do badania dopuszczalności wznowienia, a więc sprawdzić, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy opiera się na rzeczywistej ustawowej podstawie. Chodzi wyłącznie o taką podstawę ustawową, która pozostaje w związku z orzeczeniem kończącym postępowanie będące przedmiotem skargi o wznowienie postępowania sądowego. Zatem musi zachodzić związek pomiędzy powołaną podstawą a treścią rozstrzygnięcia sądu.
W wypadku negatywnego wyniku tego badania sąd odrzuci skargę, a w wypadku pozytywnego wyniku - przystąpi do rozpoznania sprawy.
Odnosząc te wywody na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że postępowanie sądowe w sprawie I SAB/Wa 137/08 ze skargi B. J. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zostało zakończone postanowieniem z [...] września 2008 r. umarzającym postępowanie sądowe. Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia, po wniesieniu skargi organ wydał postanowienie z [...] lipca 2008 r., w którym odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta S. z [...] kwietnia 2001 r.
Skarga na bezczynność w sprawie I SAB/Wa 137/08 dotyczyła nie rozpoznania przez organ nadzoru wniosku skarżącej z 2006 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta S. z [...] kwietnia 2001 r. o uzgodnieniu projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji inwestycji polegającej na budowie domu jednorodzinnego przy ul. [...] w S. Skoro przedmiotem postępowania Sądu w sprawie I SAB/Wa 137/08 była bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, to rzeczywiste podstawy wznowienia postępowania mogą dotyczyć wyłącznie tej bezczynności. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżącej doręczono postanowienie z [...] lipca 2008 r. i od tego postanowienia skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Zważyć należy, że skarżąca nie podniosła zarzutów co do postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 września 2008 r. w sprawie I SAB/Wa 137/08.
Zarzuty sformułowane w skardze nie pozostają w żadnym związku z treścią tego postanowienia. Dotyczą one działalności organów administracji, braku rozstrzygnięć w kierunku oczekiwanym przez skarżącą oraz kwestionują już zapadłe rozstrzygnięcia, których skarżąca była stroną. Zarzut nie brania udziału w postępowaniu administracyjnym przez inne podmioty niż skarżąca, którym przysługiwał status strony, nie może być postawą wznowienia postępowania sądowego z art. 271 pkt 2 ppsa. Przepis ten bowiem odnosi się do postępowania sądowego i może być skutecznie podniesiony przez te podmioty, które w postępowaniu sądowym nie brały udziału. Nawet gdyby uznać, że nie wszystkie podmioty brały udział w postępowaniu administracyjnym, to skarżącej nie przysługuje prawo do zgłaszania zarzutów odnoszących się do tych osób. Może ona formułować zarzuty związane z własnym udziałem w postępowaniu sądowym. Tymczasem skarżąca w postępowaniu sądowym w sprawie I SAB/Wa 137/08 brała udział, a postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego zostało jej doręczone.
Wymaga dodania, że także złożone przez skarżącą na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. dokumenty, nie pozostają w związku ze skargą o wznowienie postępowania sądowego. Nie dotyczą one bowiem bezczynności będącej przedmiotem sprawy I SAB/Wa 137/08.
Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienia postępowania może nastąpić wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego jest oparta na jednej z podstaw ustawowych ściśle określonych. A contrario, niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca jakiejkolwiek przesłanki ustawowej.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowego nie spełnia warunków formalnych i sąd nie jest uprawniony do oceny wniosków skarżącego o orzekaniu o bezczynności organu.
Z tego względu na podstawie art. 281 popsa Sąd odrzucił skargę.