Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo D. C. z 15 stycznia 2010 r. w którym zwróciła się ona m.in.
- - o udzielenie informacji sądowej o wszystkich aktualne prowadzonych sprawach przed sądem dotyczących nieruchomości przy ul. [...] i budowy przy ul. [...] w S.,
- - o doręczenie jej wszystkich decyzji i postanowień sądu wydanych w innych sprawach z udziałem B. J., zakończonych po 27 października 2009 r.,
- - o wznowienie postępowań sądowych zakończonych po 27 października 2009 r. bez jej udziału i kontynuowanie aktualnych spraw sądowych z jej udziałem jako strony. Uzasadniając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony skarżąca wyjaśniła, że 27 października 2009 r. nabyła własność części zabytkowej nieruchomości w S. przy ul. [...] (lokal nr [...]) wpisanej do rejestru zabytków.
Nadmienić należy, że w sprawie, której dotyczy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 7/09 odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem tego Sądu z 30 września 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 137/08 zapadłym w sprawie ze skargi B. J. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta S. z [...] kwietnia 2001 r., nr [...]. Decyzją tą uzgodniono projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji inwestycji polegającej na budowie domu jednorodzinnego, jednokondygnacyjnego z użytkowym poddaszem przy ul. [...] w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Rozpoznając wniosek D. C. na wstępie stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w postępowaniu prowadzonym przed sądem administracyjnym stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Ponadto na podstawie art. 33 § 1 tej ustawy stroną może być również podmiot, który brał udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniósł skargi, jeżeli wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego. Przy czym interes prawny o którym mowa w powołanym przepisie musi wynikać z przepisu prawa materialnego, który to przepis kreuje dla danego podmiotu prawa lub obowiązki pozostające w związku z konkretnym rozstrzygnięciem. Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, dla którego istnieje przepis prawa materialnego, z którego dla tego podmiotu można wyprowadzić uprawnienie lub obowiązek.
Podkreślenia wymaga również, że od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej lecz dla którego z przepisu prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada, zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 1998 roku, II SA 1355/98 (nie publ.), z dnia 5 października 1998 roku, II SA 1104/98 (nie publ.), z dnia 19 stycznia 1995 roku, I SA 1326/93 (Glosa 1996/1/5) i z dnia 13 grudnia 1992 roku, I SA 1725/93 (Glosa 1997/4/13).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że D. C. nie legitymuje się interesem prawnym pozwalającym na uwzględnienie zgłoszonego wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu zakończonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 stycznia 2010 r.
Zauważyć należy, że postępowanie sądowe, którego dotyczy wniosek o dopuszczenie do udziału prowadzone było w związku ze złożoną przez B. J. skargą o wznowienie innego postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 137/08, a zatem dotyczyło rozstrzygnięcia organu sądowego. W postępowaniu sądowym zakończonym wydanym postanowieniem uczestniczyli wyłącznie skarżąca B. J. i organ, któremu zarzucono bezczynność. Z powyższego wynika więc, że D. C. nie posiada interesu prawnego, który pozostawałyby w związku z rozstrzygnięciem Sądu z 30 września 2008 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji.