Uzasadnienie
J. B., H. Z. i W. B. pismem z dnia [...] lutego 2020r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania aktu w sprawie dotyczącej przyznania prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) do gruntu zapisanego w tabeli likwidacyjnej byłej wsi [...], pod nr [...].
Pismem z [...] czerwca 2020r., pełnomocnik skarżących, radca prawny A. S., cofnął skargę z [...] lutego 2020r., wniesioną w imieniu skarżący H. Z. i J. B., pozostawiając do rozpoznania przez Sąd jedynie skargę wniesioną w imieniu W. B..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2019 r. poz. 2325 – zwany dalej ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca.
Wobec powyższego, postępowanie sądowe w zakresie skargi wniesionej przez H. Z. i J. B. należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.