Uzasadnienie
M. S. pismem z dnia 12 listopada 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpoznania jego skargi z dnia [...] czerwca 2014 r. na brak działań Urzędu [...] Biura [...] w przedmiocie pisma z dnia 31 marca 2014 r., którym skarżący wystąpił o: w pkt 1. podjęcie działań zmierzających do podjęcia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w [...] o wydanie nieruchomości przy ul. [...] w W., a toczącego się z wniosku Miasta [...] jako wierzyciela przeciwko spółce [...] Sp. z o.o. w W.; w pkt 2. wystąpienie na drogę postępowania sądowego w sprawie usunięcia naniesień na tej nieruchomości dokonanych przez dzierżawcę – spółkę [...] Sp. z o.o. w W.. Skarga z dnia [...] czerwca 2014 r. na brak działań Urzędu [...] Biura [...] została uzupełniona pismem z dnia [...] lipca 2014 r. i ponowiona pismem z dnia [...] września 2014 r.
W skardze wywiedzionej do Sądu M. S. zaznaczył, że żadne z pism otrzymanych z Urzędu [...], tj. od organu na który się skarży, opatrzonych datami 15 lipca 2014 r., 18 sierpnia 2014 r. i 29 września 2014 r., nie stanowi odpowiedzi na wniesioną skargę z dnia [...] czerwca 2014 r. Skarżący stwierdził, że jego skarga z dnia [...] czerwca 2014 r. została zignorowana, o czym świadczy chociażby nieumieszczenie jej w Centralnym Rejestrze Skarg i Wniosków.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że pismo M. S. z dnia [...] czerwca 2014 r. zatytułowane "skarga na brak działań Urzędu [...];Biura [...]", z uwagi na wcześniejszą korespondencję z wnioskodawcą, w której udzielano informacji w poruszanych kwestiach, nie zostało uznane jako skarga i zostało przekazane do rozpatrzenia zgodnie z właściwością do komórki merytorycznej w tym zakresie, tj. do Biura [...] Urzędu [...]. Biuro [...] odpowiednio pismami z dnia 15 lipca 2014 r., 18 sierpnia 2014 r. i 29 września 2014 r. udzielało wnioskodawcy odpowiedzi na kolejne pisma składane w sprawie. Organ podkreślił również, że żądania wnioskodawcy prezentowane w prowadzonej korespondencji nie są załatwiane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a są sprawami cywilnoprawnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga M. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu, wbrew stanowisku organu prezentowanemu w sprawie, skarga M. S. z dnia [...] czerwca 2014 r. na działanie Urzędu [...] Biura [...] została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej K.p.a. i jako taka powinna zostać załatwiona przez właściwy organ. Powyższe wynika z treści samej skargi z dnia [...] czerwca 2014 r., jak i z treści skargi na bezczynność wywiedzionej do Sądu, w której M. S. zaznaczył, że jego skarga na działalność Biura [...] została przez Prezydenta [...] zignorowana i nieumieszczona w Centralnym Rejestrze Skarg i Wniosków.
Z art. 227 K.p.a. wynika, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Należy zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu.
Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi.
Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym zakresie.
Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005; postanowienie WSA w Opolu z 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 535/13, dostępne cbois.nsa.gov.pl; postanowienie WSA w Poznaniu z 25 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 631/13; dostępne cbois.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.