Uzasadnienie
A. Z., A. K. C., M. H. Z., E. P., M. C. D. R., M. G. K., W. G. K., N. V., J. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. W ocenie skarżących bezczynność organu polega nie wydaniu decyzji w sprawie ustalenia na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 115, poz. 741 ze zm.) odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], regulowaną w księdze wieczystej hip. [...], o powierzchni [...] m2. W uzasadnieniu skargi strony wskazały, że w sprawie niniejszej postępowanie trwa już blisko 2 lata. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] uwzględnił zażalenie na bezczynność organu na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. wyznaczając mu termin do załatwienia sprawy na [...] grudnia 2011 r. Termin ten nie został dotrzymany.
Ponadto skarżący wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę Kierownik [...], Wydziału [...] Urzędu W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że pełnomocnik stron został poinformowany o tym, że w związku z koniecznością uzupełnienia dokumentacji nie było możliwe wydanie decyzji w terminie określonym przez Wojewodę [...]. Zaznaczył również, że Wydział informował pełnomocnika o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia [...] czerwca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270)., dalej: "p.p.s.a.") sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem Prezent W. nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym.
Skarga jest uzasadniona, co skutkowało wydaniem przez sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Przedmiotem skargi A. Z., A. K. C., M. H. Z., E. P., M. C. D. R., M. G. K., W. G. K., N. V. i J. F. jest bezczynność Prezydenta W. polegająca na nie rozpoznaniu przez organ wniosku o przyznanie odszkodowania za opisaną w nim nieruchomość.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto przepis art. 35 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw.
Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów mamy doczynienia z nie załatwieniem sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie bezczynności i to zarówno w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, jeśli w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta W., a tym samym wydania orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., a więc zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie.
Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent W. nie rozpoznał sprawy i nadal pozostaje w zwłoce.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowanie w sprawie odszkodowania zostało zainicjowane wnioskiem spadkobierców M. L. C. z dnia [...] października 2010 r. Po dacie złożenia wniosku organ podejmował czynności mające na celu skompletowanie dokumentacji. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., poinformował strony postępowania, że zostanie ono zakończone w przewidywanym terminie do [...] grudnia 2011 r. Termin ten nie został jednak przez Prezydenta W. zachowany.
Nadmienić również należy, że na skutek wniesionego przez strony zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi W. termin do załatwienia sprawy do dnia [...] grudnia 2011 r. Prezydent W. dysponował zatem wiedzą, iż jego działania zostały ocenione przez organ wyższej instancji jako naruszające terminy rozpoznania sprawy przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego. Mimo tego jednak stosowne rozstrzygnięcie nie zostało wydane również w kolejnym terminie, to jest do dnia [...] czerwca 2012r., który wyznaczono pismem z [...] marca 2012 r.
W ocenie sądu postępowanie Prezydenta W. niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Ponadto takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem organowi dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Przyjąć jednak należy, że zwłoka organu – mimo, że niewątpliwie naruszała terminy załatwienia sprawy przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego – nie ma jednak charakteru rażącego w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a. W prowadzonym postępowaniu organ podejmował bowiem czynności zmierzające do skompletowania dokumentacji, jak również wypełniał obowiązki wynikające z konieczności informowania stron postępowania o przyczynach zwłoki.
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 119 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.