Uzasadnienie
Skarżąca spółka, po wyroku oddalającym skargę, wniosła o ustanowienie radcy prawnego argumentując, że nie posiada środków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. W toku sporu z organami podatkowym spółka zaprzestała prowadzenia przedsiębiorstwa, nie dysponuje żadnymi środkami pieniężnymi w kasie ani na rachunkach bankowych. Nie zatrudnia pracowników, nie wypłaca wynagrodzeń ani zwrotu ponoszonych kosztów członkom organów.
W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wysokość kapitału zakładowego wynosi 100.000 zł, wartość środków trwałych 0 zł i odnotowana została strata w wysokości 12.240 zł według bilansu za ostatni rok obrotowy. Saldo rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło (-)212 zł.
Strona dodała, że nie posiada środków w kasie, nie czerpie przychodów ponad kwoty potrącane z racji ubocznych kosztów użytkowania lokalu siedziby, czynsz nie jest opłacany.
Na wezwanie, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej: p.p.s.a.) i skutecznie doręczone, strona nie udzieliła odpowiedzi.
W ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą rozpoznania przedmiotowego wniosku są przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z ich brzmieniem, prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a wiec w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Przytoczona regulacja prawna wyraźnie wskazuje, że to wnioskodawca winien wykazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Z kolei "wykazanie" to nie tylko uprawdopodobnienie braku środków na opłacenie kosztów postępowania, ale udowodnienie tego, co zostało oświadczone na urzędowym formularzu oraz innych danych, które wskazywałyby na brak możliwości płatniczych. Rola Sądu/ referendarz sądowego ogranicza się do żądania dodatkowych oświadczeń i dokumentów, gdy oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku okażą się niewystarczające dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy lub budzą wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.).
W takich też warunkach skierowane zostało wezwanie do skarżącej spółki, która nie udzieliła odpowiedzi.
W związku z tym referendarz rozpoznający wniosek nie był w stanie zweryfikować oświadczeń złożonych na urzędowym formularzu, nie mógł też ocenić faktycznego stanu majątkowego skarżącej spółki, którego obraz daje przede wszystkim bilans ani stanu finansowego z uwagi na brak rachunku zysków i strat.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.