Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2020 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 249/20 tut. Sąd odrzucił skargę A Sp. z o.o. z/s we W. (dalej: Skarżąca, Strona) na czynność organu w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT, z powodu nie uiszczenia wpisu w wymaganej wysokości.
W dniu 23 czerwca 2020 r. Skarżąca wniosła do tut. Sądu – będącą przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie sygn. akt I SAB/Wr 8/20 - skargę na "bezczynność w przedmiocie braku wydania i doręczenia decyzji bądź innego rozstrzygnięcia uzasadniającego wykreślenie z rejestru podatników VAT".
Skarżąca w skardze podniosła, że nie zna motywów działań organu. Nie otrzymała bowiem od organu żadnego rodzaju pisma. Nie może zaś zaskarżyć tej czynności "w ciemno". Z tego powodu żądała od organu doręczenia jej pisemnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT. Organ w przedmiocie tego żądania pozostaje jednak bezczynny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że w stanie faktycznym sprawy przepisy nie zobowiązywały go do zawiadomienia podatnika o wykreśleniu (wykreślenie na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 ustawy o VAT, co wynika, jak wskazał organ, z jawnego elektronicznego wykazu podmiotów VAT), a forma wykreślenia podatnika z rejestru powinna być kwestionowania w sprawie ze skargi na czynność organu w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT.
W dniu 23 lipca 2020 r. do tut. Sądu wpłynęła kolejna skarga na czynność organu w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT, która została zarejestrowania pod sygn. akt I SA/Wr 363/20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem nie istnieje sprawa (Skarżąca nie wskazuje w skardze na takie postępowanie administracyjnopodatkowe), w której organ pozostaje w bezczynności.
Ze skargi wynika, że Strona żąda modyfikacji sposobu wykreślenia jej z rejestru podatników VAT, które zostało dokonane wyłącznie w formie czynności materialno-technicznej, bez zawiadomienia Strony. Żąda wydania uzasadnionej decyzji lub pisemnego zawiadomienia z uzasadnieniem. W niedokonaniu którejś z tych czynności, pomimo wniosku Strony, upatruje bezczynności organu.
Żaden przepis nie przyznaje podatnikowi uprawnienia do żądania wszczęcia i prowadzenia odrębnego postępowania dotyczącego procesowej formy załatwienia sprawy (żądanie takie wynika z pisma Skarżącej z 24 lutego 2020 r. k. 176 akt administracyjnych, pisma z 17 czerwca 2020 r. k. 181 akt administracyjnych oraz skargi). Nie może więc w tym przedmiocie toczyć się żadne postępowanie, w którym organ pozostawałby w bezczynności.
Przepisy wprost zakazują zaś odrębnego zaskarżania do sądu administracyjnego (co Skarżąca w niniejszej sprawie faktycznie czyni) poszczególnych czynności procesowych, czy też ich formy, dokonanych w postępowaniu administracyjnopodatkowym.
Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy przepisy nakładają na organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej.
Zgodnie z art. 139 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.; dalej: OP) załatwienie sprawy podatkowej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, niezwłocznie lub w terminie 2 lub 3 miesięcy, w zależności od rodzaju sprawy.
Zgodnie z art. 141 § 1 OP na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie (...).
W sprawie, Strona żąda nakazania organowi wydania formalnej decyzji w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT lub dokonania pisemnego zawiadomienia, w sytuacji, w której organ załatwił sprawę poprzez czynność materialno-techniczną. Żądanie to dotyczy zatem procesowej formy załatwienia sprawy, a nie załatwienia w ustawowym terminie. Procesowa forma załatwienia sprawy podatkowej (art. 207 § 1 OP) jest uregulowania w Rozdziale IV OP. Skarga do sądu administracyjnego na czynności uregulowane w tym rozdziale jest wprost wyłączona przez art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., który ma zastosowanie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. uprawniającego do wniesienia skargi na bezczynność.
Rację ma zatem organ, że Skarżąca jest uprawniona do przedstawienia swojego stanowiska i wywodzenia z niego skutków prawnych wyłącznie w skardze na dokonaną na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 5 ustawy o VAT czynność w przedmiocie wykreślenia z rejestru podatników VAT, a nie w skardze na bezczynność, która ma polegać na niewydaniu decyzji w przedmiocie wykreślenia lub niewystosowaniu innego pisma z informacją.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, orzekając o tym w pkt I sentencji.
Orzeczenie w pkt II o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.