Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 21 maja 2013 r., I SO/Go 2/13

Sąd

I SO / Go 2 / 13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 21 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2013 roku wniosku: K.M.N., P.N. przedmiocie: wymierzenia organowi grzywny postanawia: odrzucić wniosek.

Skład

Sędzia WSA Stefan Kowalczyk przewodniczący

Uzasadnienie

I SO / Go 2 / 13

Uzasadnienie

Wnioskodawcy, K.M.N. i P.N. wnieśli o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Celnej na podstawie art. 55 § 1 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec nie przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej, nr [...] - art. 54 § 2 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z akt sprawy wynika że:

Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzje z dnia [...].12.2010r. [...].12.2010r, i [...].12.2010r określające firmie D spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wartość celną towaru i kwotę długu celnego dla potrzeb ustalenia podstawy o podatkowania podatkiem VAT oraz określił w stosunku do importowanego towaru kwotę należnego podatku od towarów i usług wraz z odsetkami.

Należności określone powyższymi decyzjami nie zostały uiszczone, wobec czego organ wszczął postępowanie egzekucyjne wobec w /w formy.

Egzekucja wobec firmy D spółka z ograniczoną odpowiedzialnością okazał się bezskuteczna, o czym Dyrektor Izby Celnej poinformował Naczelnika Urzędu Celnego.

Postanowieniem z dnia [...].10.2011r wszczęto postępowanie w sprawie orzeczenie o odpowiedzialności podatkowej P.N. i K.M.N., bowiem w dacie powstania zobowiązania podatkowego osoby te były wpisane do rejestru KRS jako członkowie zarządu.

Postanowieniami z dnia [...].01.2012r., [...].01.2012r., [...].01.2012r., Naczelnik urzędu Celnego orzekł o przeniesieniu odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki D na powyższe osoby w zakresie nie uregulowanych zaległości dotyczących podatku VAT, w / w określonych w decyzjach Naczelnika Urzędu Celnego.

Od powyższych orzeczeń w / w osoby złożyły odwołania, które decyzjami z dnia [...].05.2012r dyrektora Izby Celnego, zostały oddalone.

W dniu 18.03.2013r K.M.N. i P.N. złożyli skargę na bezczynność Dyrektora Izy Celnej w zakresie nie przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlk. skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...], żądając ukarania organu grzywną zgodnie z art. 55 § 1 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu wskazali, że organ podatkowy w dniu [...].05.2012r wydał decyzję, na które wnieśli skargi z dnia [...].06.20012r. Skargi te zostały wysłane listem poleconym, o numerze [...], za pośrednictwem organu który wydał zaskarżone decyzje, a którą to przesyłkę odebrano w organie w dniu 14.06.2012r.

Wnioskodawcy, sprawdzili w sekretariacie Sądu że powyższe skargi do sądu nie wpłynęły.

Do wniosku dołączyli pismo Poczty z dnia [...].01.2013r z którego wynika, iż przesyłka polecona o wskazanym wyżej numerze została doręczona adresatowi tj. Dyrektorowi Izby Celnej w dniu [...].06.2012r., a jej odbiór pokwitował pełnomocnik.

W odpowiedzi organ podatkowy uznał wniosek za niezasadny.

Wskazał, że w dniu [...].06.2012r pracownik urzędu potwierdził przyjęcie listu poleconego nr [...], nadanego przez P.N.. W kopercie znajdowało się osiem sztuk skarg do spraw oznaczonych numerami: [...]. Pisma te zostały również w dniu odbioru zarejestrowane z przypisaniem im odpowiednich pozycji, a w dniu 15.06.2012r. zostały przyjęte do załatwienia przez Referat Elementów Kalkulacyjnych i zarejestrowanego po odpowiednimi pozycjami.

Skargi te zostały przekazane do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w dniu 3.07.2012r.

Przesyłka powyższa nie zawierała jednakże skarg na decyzje z dnia [...].05.2012r. o numerach [...].

Wskazał również, że nadawca na kopercie oznaczył, iż przesyłka zawiera skargi na decyzję o nr [...] w ilości 6 sztuk i [...] w ilości 2 sztuk.

Fakt ten potwierdzony został przez funkcjonariusza celnego przyjmującego korespondencję, T.Ż..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia - art. 54 § 2 p.p.s.a.

Sąd na wniosek skarżącego, stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. w sytuacji gdy organ nie przekaże skargi w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Warunkiem nałożenia grzywny jest:

• nie wykonanie przez organ obowiązku przekazania sądowi skargi w terminie 30 dni,
• złożenie przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, który wszczyna postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. (B. Dauter i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Zakamycze 2005, s. 174.

W niniejszej sprawie wnioskodawcy złożyli skargę na bezczynności organu w zakresie nie przekazania Sądowi skargi na decyzje organu, żądając ukarania organu grzywną, twierdząc iż skargi zostały przekazane w przesyłce z dnia 14.05.2012r.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż jest to wniosek o ukaranie grzywną organu wobec nie przekazania skargi przez ten organ do Sądu, w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Organ jednakże twierdzi, iż wnioskodawcy nie złożyli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, bowiem wbrew twierdzeniom wnioskodawców przesyłka z dnia 14.05.2012r. nie zawierała powyższych skarg.

Obowiązek wykazania, iż skarga została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, w szczególności że została przesłana w przesyłce z dnia 14.05.2012r., spoczywa na wnioskodawcach

Wnioskodawcy, poza twierdzeniem iż w / w przesyłce zawarte były skargi o których mowa w wniosku nie przedstawili żadnych innych dowodów, na których w swojej ocenie mógłby oprzeć się Sąd. Nie przedstawili oni choćby potwierdzenia nadania tychże skarg, nie przedstawili również dowodów na to iż skargi te znajdowały się w przesyłce z dnia 14.05.2012r.

Przeciwnie, jak wskazał organ, na kopercie w której przesłano skargi, została poczyniona adnotacja nadawcy, co zawiera powyższa przesyłka. Z adnotacji tej wynika, że zawiera ona osiem sztuk skarg do spraw oznaczonych numerami: [...]. Brak jest natomiast adnotacji dotyczącej skarg których dotyczy wniosek.

Znajduje to potwierdzenie w oświadczeniu pracownika urzędu który potwierdził przyjęcie listu poleconego nr [...], nadanego przez P.N., wraz z zawartością wskazaną na kopercie.

Tym samym w ocenie Sądu wnioskodawca nie wykazał, iż w dniu 14.05.2012r. wysłał skargę na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].05.2012r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania iż została spełniona przesłanka dopuszczalności wniosku o orzeczenie grzywny zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a.,

W konsekwencji jeżeli nie została wniesiona skarga, to nie istniał po stronie organu obowiązek przekazania jej sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią, a tym samym wniosek o orzeczenie grzywny określony w art.55 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalny.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art.58 §1 pkt 6 w zw. z art.64 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.