Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił wniosek K.M.N., P.N. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Izby Celnej grzywny.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie zaś z przepisem art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjęty jest pogląd, iż oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. To, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 maja 2013 r. popełniono omyłkę polegającą na niewłaściwym określeniu organu administracji publicznej, a także numeru aktu wydanego przez ten organ.
Bez wątpienia, omyłki te mają charakter oczywistej omyłki pisarskiej w żaden sposób nie wpływającej na orzeczenie Sądu, a poprawność tych zmian znajduje swe uzasadnienie zarówno w aktach sądowych, jak i administracyjnych.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.