Uzasadnienie
W.H., deklarując zamiar wniesienia skargi o wznowienie postępowania, wniósł w związku z tym o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z oświadczeń oraz dokumentów złożonych przez skarżącego wynika, że nie ma on majątku ani oszczędności. Ma 80 lat i mieszka oraz prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie utrzymują się z emerytur, których łączna suma wynosi 3.432 zł netto miesięcznie. Kwota ta obejmuje również wypłacany skarżącemu zasiłek pielęgnacyjny. Małżonkowie nie mają rachunków bankowych. Skarżący deklaruje, że całość dochodów jego i żony pochłaniają stałe wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, w tym: na leki i leczenie.
W tej sytuacji wniosek skarżącego okazał się w znacznej części zasadny.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, przysługuje w razie wykazania, że osoba występująca z wnioskiem o jego przyznanie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Dla uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym konieczne jest zaś wykazanie, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżący wykazał, że uzyskuje niewygórowane dochody i że z uwagi na podeszły wiek z związane z tym schorzenia ponosi wyższe niż przeciętne wydatki związane z koniecznym utrzymaniem. Stąd uznać należało, że nie stać go na poniesienie wynagrodzenia pełnomocnika dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Brak było jednak podstaw do zwalniania skarżącego od całości kosztów postępowania, ponieważ skarżący posiada stałe dochody, a uiszczenie przezeń 200 zł nie przekracza jego możliwości finansowych.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a.).