Uzasadnienie
W sprawie ze skargi w przedmiocie wniosku o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR w K. H. K. w dniu 30 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. Utrzymują się ze świadczenia emerytalnego uzyskiwanego przez skarżącego w kwocie 1.100,00 zł miesięcznie oraz świadczenia przedemerytalnego uzyskiwanego przez żonę skarżącego w kwocie 800 zł. Jako posiadany majątek skarżący wykazał dom wielkości 66m² na działce wielkości 0,37 ha o wartości około 100 tys. zł. Skarżący wskazał, że jego emerytura obciążona jest częściowo egzekucją komorniczą w kwocie 480 zł miesięcznie. Skarżący podał następujące miesięczne wydatki: ogrzewanie domu i wody, utrzymanie czystości i higieny osobistej - 700 zł, wywóz nieczystości - 150 zł, wywóz śmieci – 50 zł, opłaty za wodę – 50 zł, opłata za energię elektryczną – 150zł, zakup gazu z butli - 70 zł, abonament TVP i telefon -150 zł, leczenie skarżącego i żony – 400 zł, koszty dojazdu do W. na wizyty lekarskie i zakupy- 150zł.
Zdaniem referendarza sądowego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego, a zwłaszcza wysokość oraz źródło dochodu oraz fakt obciążenia świadczenia emerytalnego skarżącego egzekucją komorniczą uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.