Uzasadnienie
A. K., pismem z dnia 17 kwietnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 1991 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] oznaczonej jako "[...]" działka nr [...]. Przedmiotowa skarga zarejestrowana została pod sygn. akt I SAB/Wa 535/14.
W dniu 12 stycznia 2015 r. do Sądu wpłynęło z kolei pismo pełnomocnika skarżącej, w którym poinformowano, że nastąpiła śmierć A. K. oraz że następcą prawnym zmarłej jest K. K.. Pełnomocnik załączył stosowny akt poświadczenia dziedziczenia z dnia [...] września 2014 r. oraz pełnomocnictwo udzielone mu przez K. K.. Jednocześnie "wobec notorycznego ignorowania przepisów prawa i lekceważenia Sądu przez Prezydenta [...]", wniesiono o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślając, że skarga na bezczynność złożona w dniu [...] kwietnia 2014 r. przekazana została do Sądu w dniu [...] października 2014 r., tj. niemal pół roku od jej złożenia.
W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2015 r. wyłączono ze sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 535/14 wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy i wezwano organ do udzielenia stosownej odpowiedzi.
W odpowiedzi na wniosek Prezydent [...] wskazał, że odpowiedź na skargę w sprawie I SAB/Wa 535/14 przesłana została do Sądu przy piśmie z dnia [...] września 2014 r. oraz że w dniu 28 stycznia 2015 r. w powyższej sprawie wydany został wyrok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego obowiązkiem organu, za pośrednictwem którego czynność ta następuje, jest jej przekazanie sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia do organu. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zaznaczyć trzeba, że grzywna wymierzana w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco – restrykcyjny (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 278/13). Wyłączną przesłanką jej orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w ustawowym terminie. Tym samym wywiązanie się przez organ z obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu nie stanowi przeszkody do rozpoznania wniosku i wymierzenia organowi grzywny. Orzekając w przedmiocie wniosku, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia zaś takie okoliczności, jak powód uchybienia terminu, zakres uchybionych obowiązków, czas przekroczenia terminu, a także czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Jak wyżej wskazano w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SAB/Wa 535/14 Prezydent [...] nie wywiązał się należycie z obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ przekazał co prawda skargę na bezczynność z dnia[...] kwietnia 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, jednakże nastąpiło to dopiero w dniu 2 października 2014 r. (przy piśmie z dnia [...] września 2014 r.), a więc niemal pól roku od dnia jej wniesienia. Jak wynika z analizy akt sprawy przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu [...] kwietnia 2014. Zauważyć przy tym trzeba, że udzielając odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ ograniczył się do wskazania, że akta sprawy zostały przekazane przy piśmie z dnia [...] września 2014 r. oraz że w sprawie ze skargi na bezczynność w dniu 28 stycznia 2015 r. wydany już został wyrok.
Przedstawione okoliczności zadecydowały o zasadności wniosku. Nie ulega wątpliwości, że Prezydent [...] uchybił obowiązkowi terminowego przekazania akt sprawy do Sądu. Organ nie wyjaśnił przy tym należycie przyczyn takiego stanu rzeczy. Z przekazanych Sądowi akt i z pism organu nie wynika, aby zaistniały jakiekolwiek nadzwyczajne sytuacje, które usprawiedliwiałby niemożność przekazania akt w terminie określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, a także uwzględniając fakt, że mimo iż z przekroczeniem terminu, akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę zostały jednak przekazane do Sądu, Sąd uznał, że kwota 200 zł będzie odpowiednia do stopnia popełnionych naruszeń i będzie pełniła przede wszystkim funkcję prewencyjną i represyjną.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.