Uzasadnienie
J. B. pismem z dnia 21 sierpnia 2007 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o interwencję w sprawie przesłania przez Wojewodę Mazowieckiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi J. B. z dnia 15 czerwca 2007 r. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego oraz Prezydenta W. J. B. wskazała, że w dniu 12 lutego 2007 r. wniosła do Wojewody Mazowieckiego zażalenie na niewydanie przez Prezydenta W. merytorycznej decyzji w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] przy ul. [...]. Zażalenie nie zostało przez Wojewodę rozpoznane w terminie, wobec czego strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia. Skarga jednak nie została wysłana do Sądu.
Wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do sprecyzowania żądania J. B. w piśmie z dnia 13 września 2007 r. wyjaśniła, że pismo z dnia 21 sierpnia 2007 r. należy traktować jako wniosek o wymierzenie Wojewodzie Mazowieckiemu grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi i akt administracyjnych do sądu administracyjnego zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Mazowiecki poinformował, że pełnomocnik J. B. pismem z dnia 12 lutego 2007 r. złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta W. w sprawie przyznania użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] przy ul. [...], natomiast pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego. Organ poinformował stronę skarżącą, że wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wykładnię wyroku tego Sądu z dnia 14 października 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1298/05, która jest niezbędna do ustalenia organu umocowanego do załatwienia przedmiotowej sprawy, w związku z czym nie jest możliwe rozpatrzenie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa. W tej sytuacji odpowiedź na skargę na bezczynność organu wraz z aktami sprawy Wojewoda Mazowiecki przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 28 sierpnia 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu grzywny organowi administracji publicznej, który - wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 ustawy - nie przekazuje sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Z brzmienia powołanego przepisu wynika, że ustawodawca nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu ("sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny"). Oznacza to, że postanowienie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny jest wynikiem oceny przez sąd okoliczności faktycznych i prawnych, w jakich doszło do uchybienia temu obowiązkowi przez organ. Przy rozpoznaniu wniosku strony należy zatem wziąć pod uwagę przyczyny niewypełnienia obowiązku, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku przez sąd obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Rozpoznając wniosek J. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wziął pod uwagę, że Wojewoda Mazowiecki choć z opóźnieniem, lecz przed rozpoznaniem wniosku przez Sąd przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz wyjaśnił przyczynę opóźnienia. Skarga J. B. z dnia 15 czerwca 2007 r. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie złożonego przez nią zażalenia w trybie art. 37 kpa została już rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 7 września 2007 r. sygn. akt I SAB/Wa 128/07 skargę odrzucił z powodu jej niedopuszczalności. Nie może to pozostać bez wpływu na postanowienie Sądu w przedmiocie wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Należy również mieć na względzie, iż celem przewidzianego w art. 55 § 1 powołanej ustawy środka jest nie tyle represja, co zdyscyplinowanie organu, poprzez zastosowanie sankcji finansowej, do wykonania obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy.
Z tych przyczyn, choć miało miejsce opóźnienie w przekazaniu Sądowi skargi na bezczynność organu, to jednak Sąd, uwzględniając powyższe okoliczności, nie znalazł dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie Wojewodzie Mazowieckiemu grzywny, o jakiej mowa w art. 55 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.