Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. I SO/Wa 26/15, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku E. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym złożonego przed wniesieniem skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 736/13, przyznał E. O. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem E. O. radcę prawnego A. O. W dniu 14 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika opinia o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpoznawanej sprawie zasady dotyczące zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu przez radcę prawnego określa rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Stosownie bowiem do treści § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Rozpoznawany wniosek odnosi się do kosztów powstałych w postępowaniu przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., co uzasadnia ich zwrot w oparciu o przepisy rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.
W niniejszej sprawie pomoc prawna pełnomocnika – radcy prawnego - ustawionego z urzędu polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r. nie reguluje wysokości stawki minimalnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, jednakże, mając na względzie, iż świetle z art. 275 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie do wznowienia postępowania właściwy byłby Naczelny Sąd Administracyjny, przy zasądzeniu pełnomocnikowi wynagrodzenia należało zastosować stawkę obowiązującą za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie nie prowadzonej przez tego samego radcę prawnego wskazaną w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia z 2002 r. tj. 75% stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Z powyższych względów, działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.