Uzasadnienie
J. P. wniósł za pośrednictwem Rektora A.w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Rektora A. w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] oraz na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przyznania stypendium socjalnego.
Przy piśmie z dnia 5 czerwca 2006 r. Rektor A. w W. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie kserokopię skargi J. P. wraz z aktami administracyjnymi - (sygn. akt I SA/Wa 985/06).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwaniem z dnia 19 czerwca 2006 r. zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie jej oryginału.
Wnioskiem z dnia 3 lipca 2006 r. J. P. wystąpił o wymierzenie grzywny Rektorowi A. w W., z uwagi na nieprzekazanie w terminie trzydziestu dni oryginału jego skargi.
W odpowiedzi na wniosek Rektor A. w W. wniósł o jego oddalenie, przesyłając w załączeniu oryginał skargi J. P. W uzasadnieniu podano, że do przesłania kopii zamiast oryginału skargi doszło na skutek przeoczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni.
Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Dopełnienie tego obowiązku, choćby z uchybieniem terminu, czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.