Uzasadnienie
Z. L. wniósł w piśmie z 29 stycznia 2010 r. wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu niezastosowania się do obowiązku przekazania w ustawowym terminie sądowi administracyjnemu skargi z 17 grudnia 2009 r. na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W skardze z 17 grudnia 2009 r.
Z. L. zarzucił bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku z 18 listopada 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hipotecznym [...] i przy ul. [...] (obecnie ul. [...]), oznaczonej jako działka nr [...].
Prezydent W. przy piśmie z dnia 16 lutego 2010 r. nadesłał akta administracyjne sprawy, nie zajmując stanowiska w sprawie. Wraz z przedmiotowymi aktami administracyjnymi nadesłana została skarga Z. L. z 17 grudnia 2009 r. na bezczynność Prezydenta W. w rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hipotecznym [...] i przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Ponadto należy wskazać, że postępowanie sądowe dotyczące wymierzenia organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym sąd nie rozstrzyga zatem o zasadności skargi strony, która nie została przekazana sądowi w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi ma być środkiem dyscyplinującym i kompensującym, prowadzącym do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku.
Z art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 p.p.s.a., w terminie przewidzianym w tym przepisie.
Odnosząc przedstawione wyjaśnienia do niniejszej sprawy należy stwierdzić, także na podstawie okoliczności znanych Sądowi z urzędu w związku z rozpoznaniem sprawy dotyczącej skargi Z. L. na bezczynność organu (sygn. akt I SAB/Wa 50/10), iż Prezydent W. uchybił obowiązkom określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga na bezczynność tego organu w opisanej powyżej sprawie została wniesiona przez Z. L. 17 grudnia 2009 r. Organ przekazał akta sprawy dopiero przy piśmie z 16 lutego 2010 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. W piśmie tym organ między innymi wyjaśnił, iż zaistniałe opóźnienie wynikało z "(...) toczącego się postępowania przed Sądem Okręgowym [...] w W. sygn. akt [...] (...)".
Na rozprawie w dniu 23 czerwca 2010 r. wnioskodawca nie zakwestionował okoliczności podanych w piśmie organu z 16 lutego 2010 r. i oświadczył, że postępowanie przed sądem powszechnym zostało zawieszone do czasu zakończenia sprawy administracyjnej.
Wobec powyższego, a zatem mając na uwadze wskazane przez organ okoliczności opóźniające wykonanie ustawowego obowiązku, ostateczne przekazanie akt sprawy, co umożliwiło rozpoznanie skargi, a także zakres powstałego opóźnienia, Sąd uznał, iż wymierzenie organowi grzywny w tej sytuacji nie jest zasadne.
Przedstawiając to stanowisko Sąd ponownie podkreśla, iż wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie od organu administracji wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wobec tego wymierzenie organowi grzywny może być w okolicznościach danej sprawy niecelowe nawet w przypadku potwierdzenia zarzutu uchybienia ustawowego terminu, co znajduje swoje bezpośrednie uzasadnienie w treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w którym nie zawarto kategorycznego zwrotu nakazującego wymierzenie organowi grzywny, ale posłużono się osłabiającą partykułą "może".
Sąd dodatkowo zauważa, iż nie było w tej sprawie zasadne umorzenie postępowania na podstawie 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stanowisko co do braku podstaw do zastosowania tego przepisu w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. organ przekazał skargę sadowi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę, zostało przestawione w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. (II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2). Stanowisko to podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.