Uzasadnienie
[...] "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej: "Spółka", "skarżąca) wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł.
Z uwagi na to, że przedmiotowy wniosek nie został złożony przez skarżącą na urzędowym formularzu, pismem z dnia 14 maja 2019 r. przesłano skarżącej formularz PPPr celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Ponieważ Spółka w zakreślonym terminie nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu PPPr, zarządzeniem z dnia 15 lipca 2019 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
W wyniku złożonego od powyższego zarządzenia sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SPP/Gd 176/19 utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej wraz z informacją, że orzeczenie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.
Na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2019 r. Spółka wniosła zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy.
Z kolei w myśl art. 260 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Konsekwencją wynikającą z powyższej regulacji jest to, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. A zatem, z momentem wydania postanowienia rozpoznającego sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia wydanego przez referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy tok instancji przed sądem administracyjnym zostaje wyczerpany (zob. postanowienia NSA: z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. akt II FZ 8/17, LEX nr 2197703; i z dnia 6 grudnia 2016 r. sygn. akt II OZ 1350/16, LEX nr 2170933).
Zarówno w art. 194 § 1 P.p.s.a., jak i w żadnym innym przepisie tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 P.p.s.a., o czym skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia 10 września 2019 r. Pomimo stosownego pouczenia skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 27 sierpnia 2019 r.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.