Uzasadnienie
G. sp. z o.o. sp.k. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2022r., sygn. akt I SA/Go 376/21. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który obejmował zwolnienie od kosztów sądowych.
Wwyniku rozpoznania wniosku referendarz sądowy postanowieniem zdnia 27 marca 2023 r. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 marca 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 72 akt).
W dniu 12 kwietnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Spółki wniósł do Sądu sprzeciw od ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako: P.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci, składanego w terminie 7 dni, sprzeciwu. Przepis art. 259 § 2 P.p.s.a. stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanym przypadku postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 29 marca 2023 r. Zatem ustawowy, siedmiodniowy termin na zaskarżenie tego rozstrzygnięcia upłynął z dniem 5 kwietnia 2023 r. Wnioskodawca wniósł sprzeciw dopiero w dniu 12 kwietnia 2023 r., zatem z uchybieniem terminu.
Z uwagi na wskazane okoliczności na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.