Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. Skarżący zgodnie wnieśli o ustanowienie pełnomocnika. W nadesłanym w dniu 27 czerwca 2019 r. formularzu PPF rozszerzyli zakres wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z ich oświadczeń wynika, że są małżeństwem, mieszkają razem i wspólnie utrzymują uczącego się syna. Są właścicielami domu mieszkalnego. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę uzyskiwanego przez skarżącą a wynoszącego 3.120,49 zł, renty otrzymywanej przez skarżącego w wysokości 712,75 zł oraz zasiłków pielęgnacyjnych w łącznej wysokości 358,84 zł. Obok normalnych kosztów utrzymania ponoszą wydatki związane ze spłatą kredytów oraz rehabilitacją.
Należy zwrócić uwagę, że sytuacja wnioskodawców jest znana z urzędu, gdyż wielokrotne składali oni wnioski o przyznanie prawa pomocy w swoich licznych sprawach toczących się przed tutejszym Sądem (m.in. sygn. akt I SA/Go 105/17, 213/17, 324/17, 329/17 342/17, 68/18, 341/18, 347/18, 349/18, 350/18, 476/18, I SPP/Go 40/13). W świetle oświadczeń skarżących oraz zgromadzonych dokumentów stwierdzić należy, że sytuacja materialna nie uległa większej zmianie.
Postanowieniem wydanym w sprawie I SPP/Go 40/13 w dniu 20 lutego 2019 r. zwolniono skarżących od kosztów sądowych. Oznacza to, że L. i W. K. są zwolnieni, w sprawie I SA/Go 104/19 od obowiązku uiszczania wszystkich wpisów i opłat kancelaryjnych. Zatem żądanie skarżących w tym zakresie jest całkowicie spełnione, a rozpoznanie tej części ich wniosku - zbędne.
Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W sytuacji gdy strona jest już zwolniona orzeczeniem od kosztów sądowych (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) i składa wniosek o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego, żądanie to należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznać zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stosownie do treści tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W przypadku skarżących, na obecnym etapie postępowania zasadne jest ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z przedstawionych przez skarżących dokumentów oraz oświadczeń wynika, że nie mają oszczędności a ich stałe, podstawowe wydatki pochłaniają całość dochodów.
W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaś po wydaniu wyroku przez sąd I instancji skarżącym może być niezbędna pomoc profesjonalnego pełnomocnika.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Gorzów Wielkopolski, dnia 3 lipca 2019 r.
Zarządzenie
- 1. Odpis postanowienia z pouczeniem o sprzeciwie proszę doręczyć skarżącym.
- 2. Akta sprawy proszę przedłożyć Przewodniczącemu Wydziału.
Referendarz sądowy
Damian Bronowicki