Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r., sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku adw. M.L. - pełnomocnika [...] S.A., [...] Oddział w W. o ponowne rozpoznanie sprawy zawieszonej postanowieniem SKO w W. z dnia [...] lipca 2001 r., sygn. akt [...], orzekło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia [...] lipca 2001 r.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wynika, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r., Nr [...], Burmistrz Gminy W. [...] odmówił rejestracji pojazdu ciężarowego marki [...], nr silnika [...], nr rej. [...] na rzecz [...] S.A., [...] Oddział w W. Od decyzji Burmistrza Gminy W. [...] skarżący złożył odwołanie do SKO w W., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 59, poz. 632 ze zm.), jak również naruszenie art. 107 k.p.a. z uwagi na brak uzasadnienia podstawy prawnej zaskarżonej decyzji.
Skarżący podniósł w uzasadnieniu swego odwołania, iż -w jego ocenie - warunki do zarejestrowania w/w pojazdu zostały spełnione i odmowa rejestracji jest bezpodstawna. Skarżący wskazał, iż podstawą odmowy rejestracji pojazdu nie może stanowić fakt, iż Wydział Komunikacji Urzędu Dzielnicy [...] Gminy W. [...] nie potwierdził danych pojazdu, albowiem Urząd ten zarejestrował przedmiotowy pojazd i decyzja o tej rejestracji nie została zmieniona, uchylona, ani unieważniona, a więc nie ma podstawy, aby odmówić potwierdzenia danych pojazdu.
Po zapoznaniu się z odwołaniem wniesionym przez [...] S.A., [...] Oddział w W., SKO w W. wydało w dniu [...] lipca 2001 r. postanowienie, na mocy którego -na podst. art. 144 k.p.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz w zw. z art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym - zawiesiło postępowanie odwoławcze. Z uzasadnienia postanowienia SKO w W. wynika, iż w dniu [...] sierpnia 2000 r. [...] S.A. [...] Oddział w W. złożył wniosek o zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu. Rejestracji czasowej na 30 dni dokonano na podstawie umowy komisowej, w której stroną sprzedającą jest Pan L.L., umowy przeniesienia własności zawartej przez [...] S.A. a kredytobiorcą figurującym w poprzedniej umowie jako kupujący - Panem T. S. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2000 r., a następnie w piśmie z dnia [...] maja 2001 r., Wydział Komunikacji Urzędu Dzielnicy [...] Gminy W. [...] nie potwierdził danych pojazdu.
Z dokumentów nadesłanych przez ten Wydział wynika, iż w/w pojazd marki [...], sprowadzony przez Pana B.F. w ramach mienia przesiedleńczego z Kanady, został zarejestrowany w Urzędzie Miejskim w T. na podstawie kanadyjskiego dowodu rejestracyjnego, widniejącego w wykazie dokumentów zgubionych lub skradzionych. Z uzasadnienia postanowienia wynika, iż postępowanie przygotowawcze w tej sprawie, prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w T., zostało zawieszone do momentu uzyskania niezbędnych dokumentów z Kanady, których do chwili obecnej nie otrzymano.
Ponadto SKO w uzasadnieniu swego postanowienia z [...].07.2001 r. podniosło, iż w sprawie podstawą odmowy zarejestrowania w/w pojazdu było zarejestrowanie przedmiotowego samochodu po raz pierwszy na podstawie kanadyjskiego dowodu rejestracyjnego znajdującego się w wykazie dokumentów skradzionych lub zgubionych. Przedstawione dokumenty - zdaniem SKO w W. - nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości co do ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Dlatego też - w opinii SKO w W. - w celu dokonania rejestracji pojazdu konieczne jest dokonanie ustalenia, czy wskazany dokument był autentyczny i czy Pan B.F. rzeczywiście był właścicielem wskazanego pojazdu, a co za tym idzie, czy mógł on skutecznie przenieść własność pojazdu na rzecz Pana L.L. oraz, czy następnie było możliwe skuteczne przeniesienie przez niego własności pojazdu na [...] S.A. [...] Oddział w W. W uzasadnieniu SKO w W. powołało się ponadto na wyrok NSA z dnia 10 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1249/98, w którym Sąd ten stwierdził, iż w przypadku pochodnego nabycia prawa własności z tzw. drugiej ręki, nabywca uzyskuje prawo własności w takich przypadkach, w jakich przysługiwało ono zbywcy, a nadto nie może uzyskać więcej praw, aniżeli miał poprzednik, w szczególności nie może nabyć własności od osoby, której ta własność nie przysługiwała.
W związku z tym SKO uznało, iż wynik postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w T. będzie mieć wpływ na wydanie decyzji w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu w postępowaniu prowadzonym przez Urząd Dzielnicy [...] Gminy W. [...]. Z tej przyczyny SKO w W. uznało, że zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w T., albowiem rozstrzygnięcie kwestii autentyczności kwestionowanego dowodu rejestracyjnego oraz własności pojazdu stanowi "zagadnienie wstępne" w rozumieniu przywołanego przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Strona skarżąca wniosła do SKO w W. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, podnosząc iż brak jest podstaw do zawieszenia postępowania odwoławczego, albowiem [...] S.A. jako wnioskodawca przedłożył niezbędne do zarejestrowania pojazdu dokumenty, a ponadto postępowanie wznowione przez Wydział Komunikacji Urzędu [...] Gminy W. [...] zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 1999 r.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało w dniu [...] marca 2002 r. zaskarżone postanowienie, na mocy którego utrzymało w mocy postanowienie SKO z dnia [...].07.2001 r. o zawieszeniu postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu postanowienia organ podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko podniósł, iż w sytuacji, gdy nie została rozstrzygnięta kwestia prawidłowości rejestracji przedmiotowego pojazdu przez Urząd Miejski w T., nie jest możliwe stwierdzenie, czy zarejestrowanie samochodu skarżącego było zgodne z prawem. SKO w W. przypomniało, iż stanowisko takie zajął już wcześniej NSA w wyroku z 02.12.1998 r., w sprawie sygn. akt II SA 1431/98, w którym to orzeczeniu NSA oddalił skargę p. L.L. na postanowienie Prezydenta [...] W. z dnia [...].06.1998 r. o zawieszeniu postępowania. SKO w W. podniosło ponadto w uzasadnieniu, iż wprawdzie później, tj. [...] grudnia 1999 r. Urząd Dzielnicy [...] Gminy W. [...] wydał decyzję, którą odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji o zarejestrowaniu samochodu marki [...] na rzecz p. L.L. (z uwagi na upływ 5 lat), jednakże decyzja ta została - w ocenie SKO - wydana nie w tej sprawie, w której było zawieszone postępowanie na podstawie w/w postanowienia z [...].06.1998 r. Zdaniem SKO świadczy o tym fakt, że postępowanie zawieszone nie zostało podjęte, natomiast w uzasadnieniu podano, iż organ jest związany wyrokiem NSA z dnia 02.12.1998 r. Oznacza to -jak stwierdziło w uzasadnieniu SKO - że dopóki nie zostanie zakończone postępowanie wznowione przez Urząd Miejski w T. w przedmiocie zarejestrowania pojazdu na rzecz B.F., nie jest możliwe rozpoznanie wniosku p. L.L. odnośnie rejestracji tego pojazdu.
W dniu [...] maja 2002 r. pełnomocnik [...] S.A., [...] Oddział w W., wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzucił w/w ostatecznemu postanowieniu SKO z [...].03.2002 r. mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, polegające na błędnym zastosowaniu tychże przepisów w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy niniejszej nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez jakikolwiek inny organ lub sąd, a także mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 7, 8, 16 oraz art. 107 k.p.a. poprzez niepełne i wadliwe uzasadnienie postanowienia, niezgodne z zasadami przekonywania i zaufania obywateli do organów administracji oraz poprzez nierespektowanie zasady trwałości decyzji administracyjnych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż w niniejszej sprawie właściciel pojazdu złożył wszystkie wymagane prawem dokumenty, w tym dowód własności pojazdu oraz dodał, iż nigdy nabycie tejże własności nie zostało zakwestionowane.
W ocenie skarżącego postępowanie wszczęte przez Prokuraturę Okręgową w T. nie dotyczy kwestii prawa własności w/w pojazdu, a jedynie ewentualnego sfałszowania przez Pana B.F. dowodu rejestracyjnego pojazdu - nie zaś jego uprawnień właścicielskich. Z tej przyczyny rozstrzygnięcie sprawy w T. nie ma wpływu na prawo własności podlegającego rejestracji samochodu marki [...]. Ponadto pełnomocnik skarżącego podniósł, iż nie można zgodzić się z zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia twierdzeniem SKO w W., iż decyzja za dnia [...] grudnia 1999 r. wydana przez Urząd Dzielnicy [...] Gminy W. [...], którą odmówiono uchylenia decyzji dotychczasowej o zarejestrowaniu w/w samochodu na rzecz Pana L.L., nie została wydana w postępowaniu zawieszonym na podstawie postanowienia z dnia [...] czerwca 1998 r. Zdaniem skarżącego oczywistym jest, iż na podstawie w/w decyzji Nr [...]z dnia [...] grudnia 1999 r. rejestracja samochodu na Pana L.L. stała się ostateczna i w związku z zasadami postępowania administracyjnego powinna być respektowana przez inne organy, w tym przez SKO w W. Zdaniem skarżącego w związku z w/w ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. dowód rejestracyjny wydany przez Urząd Dzielnicy [...] jest dowodem legalnym, prawdziwym i niewzruszalnym decyzją administracyjną.
W opinii skarżącego powyższa decyzja z 1999 r. zakończyła wznowione postępowanie prowadzone przez Wydział Komunikacji Dzielnicy [...] Gminy W. [...], a skoro postępowanie to zostało zakończone nie może być zawieszone.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., podtrzymując swe dotychczasowe argumenty, wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu SKO podnosząc kwestię wydanej w dniu [...].12.1999 r. decyzji dodało, iż w piśmie z dnia [...] marca 2002 r. Urząd Dzielnicy [...] Gminy W. [...] wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] marca 1997 r. zostało wznowione postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] zarejestrowanego na p. L.L., na skutek wznowienia postępowania przez Urząd Miejski w T. (do dnia dzisiejszego nie zakończone). Natomiast decyzją nr [...] z dnia [...].12.1999 r. odmówiono uchylenia decyzji o zarejestrowaniu powyższego pojazdu, z uwagi na przedawnienie (5 lat). SKO w W. ponownie podkreśliło, iż organy administracji w postępowaniu administracyjnym nie rozstrzygają kwestii związanych z własnością pojazdu, lecz mają jedynie obowiązek zbadania autentyczności dokumentów, w oparciu o które dokonana została nie tylko ostatnia rejestracja, ale również wszystkie poprzednie dokonane na terytorium kraju. Natomiast ustalenie własności pojazdu należy - w ocenie SKO - do drogi sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 8 maja 2002 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną /art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270)/.
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga [...] S.A., [...] Oddział w W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. narusza prawo.
Przedmiotowe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2002 r., sygn. akt [...] i poprzedzające je postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2001 r. narusza przepisy kodeksu postępowania administracyjnego wskazane w art. 7, art. 16 § 1, art. 77 § 1, oraz art. 80 k.p a w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, iż przedmiotem badania zgodności z prawem jest w niniejszej sprawie postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie rejestracji samochodu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
W sprawie tej nie jest sporne i wynika to jednoznacznie z akt sprawy zgromadzonych w toku postępowania, że przyczyną zawieszenia postępowania było prowadzone (a właściwie de iure obecnie zawieszone) postępowanie przygotowawcze Prokuratury Okręgowej w T. przeciwko byłemu właścicielowi w/w pojazdu który ten samochód sprowadził w ramach tzw. mienia przesiedleńczego i zarejestrował w oparciu o skradziony kanadyjski dowód rejestracyjny.
Zdaniem Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydając zaskarżone postanowienie nie dokonało wszechstronnych ustaleń wynikających z materiału dowodowego zebranego w toku postępowania oraz nie podjęło niezbędnych kroków do wyjaśnienia całości stanu faktycznego, przez co dopuściło się naruszenia norm postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art. 7 k.p.a., art 16 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., jak również art. 80 k.p.a.
Zgodnie z art. art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie:
- 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5,
- 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana,
- 3) wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, jeżeli są wymagane,
- 4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane,
- 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany,
- 6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i jest rejestrowany po raz pierwszy.
Zgodnie z dyspozycją przepisu § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu składa wniosek w organie rejestrującym i dołącza do wniosku wymienione w tym przepisie dokumenty, w tym m.in. dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany.
W tym miejscu Sąd pragnie ponadto stanowczo podkreślić, że całkowicie zgadza się z twierdzeniem organów zarówno I jak i II instancji, iż w świetle przepisów art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 1 i § 3 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, dokumenty przedstawione do zarejestrowania muszą być nie tylko sporządzone przez powołane do tego organy lub osoby, ale również nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości co do ich zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy (tak: np. /w:/ uzasadnieniu wyr. NSA z dnial4.10.1998 r., II SA 1093/98).
Skarżący składając wniosek o zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu przedstawił m.in. dowód własności pojazdu oraz dotychczasowy dowód rejestracyjny pojazdu wystawiony na p. L.L., poprzedniego właściciela samochodu.
Sąd przychylił się do zarzutów skargi w tej części, w której skarżący uznał, że zarówno organ I, jak i II instancji nieprawidłowo przyjął, iż decyzja za dnia [...] grudnia 1999 r. wydana z upoważnienia Prezydenta [...]W. przez Naczelnika Wydziału Komunikacji Urzędu Dzielnicy [...] Gminy W. [...], którą odmówiono uchylenia decyzji dotychczasowej o zarejestrowaniu w/w samochodu na rzecz Pana L.L., nie została wydana w postępowaniu zawieszonym na podstawie postanowienia z dnia [...] czerwca 1998 r.
W ocenie Sądu z akt postępowania wynika, iż przedmiotowa decyzja została wydana w wyniku złożenia przez Pana L.L. wniosku z dnia [...].11.1999 r., w którym zwrócił się on - w oparciu o przepis art. 146 §" 1 k.p.a. - o zakończenie wznowionego postępowania w sprawie rejestracji pojazdu. Organ - działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., wydał decyzję, na podstawie której odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu marki [...] na rzecz p. L.L.
Z tej przyczyny należy uznać, iż na podstawie przedmiotowej decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. rejestracja samochodu [...] na rzecz Pana L.L., dokonana na podstawie decyzji z dnia [...].09.1994 r., stała się ostateczna i w związku z zasadami postępowania administracyjnego powinna być respektowana przez inne organy, w tym przez SKO w W. Zdaniem Sądu w związku z w/w ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. dowód rejestracyjny wydany p. L.L. przez Wydział Komunikacji Urzędu Dzielnicy [...] był na dzień wydania zaskarżonego postanowienia dowodem niewzruszonym jakąkolwiek decyzją administracyjną. Przyznało to zresztą samo SKO w W. w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] lipca 2001 r., podnosząc, iż faktycznie do chwili obecnej decyzja o dokonanej przez Urząd Dzielnicy [...] rejestracji nie została zmieniona, uchylona ani unieważniona.
Należy w ocenie Sądu zauważyć, iż art. 16 § 1 k.p.a. ustanawia zasadę ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Formalna strona zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej wyraża się w tym, że decyzje te obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Jest to tzw. domniemanie mocy obowiązującej decyzji.
Zdaniem Sądu organ I jak i II instancji nie dokonał prawidłowej oceny znaczenia wspomnianej decyzji z dnia [...] grudnia 1999 r., czym naruszył wspomnianą zasadę respektowania trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych.
Faktycznie z akt postępowania wynika jednoznacznie, iż decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. wydaną przez Urząd Dzielnicy [...] Gminy W. [...] prawomocnie odmówiono uchylenia decyzji dotychczasowej o zarejestrowaniu w/w samochodu na rzecz Pana L.L., prawidłowo stosując przepis art. 146 § 1 k.p.a.
Warto podnieść, iż organ wydając decyzję z dnia [...] grudnia 1999 r. zastosował się do wniosku opartego na przepisie art. 146 § 1 k.p.a., który wprowadza przesłanki negatywne, ograniczające dopuszczalność uchylenia decyzji administracyjnej w trybie wznowienia postępowania, co - zdaniem Sądu - nie oznacza wcale, iż wystąpienie tych przesłanek ogranicza dopuszczalność wznowienia postępowania.
W ocenie Sądu należy uznać, iż organ rozpatrując niniejszą sprawę powinien prawidłowo odnieść się do w/w decyzji z 1999 r., albowiem podstawą odmowy rejestracji pojazdu nie może stanowić fakt, iż Wydział Komunikacji Urzędu Dzielnicy [...] Gminy W. [...] nie potwierdził danych pojazdu, albowiem Urząd ten zarejestrował przedmiotowy pojazd i decyzja o tej rejestracji nie została zmieniona, uchylona, ani unieważniona, a więc w postępowaniu dotyczącym rejestracji przedłożony został dowód rejestracyjny, który był dokumentem wystawionym zgodnie z prawem, przez uprawniony do tego organ administracji.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd przyjął, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, i z tej przyczyny orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.