Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 28 stycznia 1994 r., sygn. akt II SA 2393/93

Tezy

Przewidziany w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./ warunek ustalenia, że przeniesienie danego pracownika /za jego zgodą/ do innego urzędu nie jest możliwe, można uznać za spełnione tylko wówczas, gdy był zindywidualizowany w stosunku do konkretnego pracownika. A zatem organ - przed wydaniem decyzji w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy - powinien zwrócić się na piśmie do innych urzędów z zapytaniem o możliwość zatrudnienia w nich konkretnego pracownika podając szczegółowo jego dane, odpowiedź na "ofertę" powinna również nastąpić na piśmie.

Pozbawienie osób, pozostających - z takich czy innych względów - poza związkiem zawodowym, ochrony zagwarantowanej im przez - obowiązujący - przepis art. 13 ust. 4 cyt. ustawy o pracownikach urzędów państwowych stanowiłby naruszenie tego przepisu, jak i naruszenie przepisu art. 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych /Dz.U. nr 55 poz. 234/.