Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 21 lutego 1991 r., II SA 53/91

Teza

1. W świetle przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./ zasadą jest, że poza trwałą utratą zdolności fizycznej lub psychicznej do pracy na zajmowanym stanowisku oraz nabyciem prawa do emerytury, we wszystkich innych wypadkach umożliwiających rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem z pracownikiem mianowanym, kierownik urzędu przed podjęciem decyzji w tym przedmiocie, ma obowiązek zasięgnąć opinii przedstawicielstwa pracowniczego.
2. Ustawa z dnia 13 lipca 1990 r. o rozwiązywaniu stosunku pracy z pracownikami państwowymi mianowanymi w urzędach naczelnych i centralnych organów administracji państwowej oraz terenowych organów administracji rządowej /Dz.U. nr 51 poz. 300/, obowiązku tego nie wyłączyła. Jego niewykonanie stanowi naruszenia prawa.