Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 11 maja 1995 r., sygn. akt II SA 636/95
Teza
- Rejestracja przez to, że stanowi element definicji bezrobotnego /art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - Dz.U. 1995 nr 1 poz. 1/ musi być uznana za jeden z konstytutywnych warunków powstania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
O ukształtowaniu więc sytuacji prawnej /prawa/ do tego świadczenia można mówić dopiero wtedy, gdy zostały spełnione wszystkie, przewidziane prawem wymagania w tym zakresie.
- Ustawowa zmiana wymagań potrzebnych do uzyskania prawa do zasiłku, ograniczająca dostępność do tego świadczenia dla osób, które pod rządami starej ustawy pracowały w niepełnym wymiarze czasu pracy pozostaje poza oceną z punktu widzenia zasady zakazującej wstecznego działania prawa.
- Bezrobotny zarejestrowany 2.01.1995 r. chcąc uzyskać prawo do zasiłku dla bezrobotnych musi legitymować się odpowiednio długim okresem zatrudnienia w wymiarze co najmniej połowy czasu pracy albo uzyskiwać wynagrodzenie co najmniej połowy najniższego wynagrodzenia.
W skrócie
AIStreszczenia tego orzeczenia jeszcze nie ma. Model napisze je z treści orzeczenia, raz dla wszystkich, za 1 wyjaśnienie.
Szukam odpowiedzi w treści orzeczenia…
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.