Decyzja Ministra Sprawiedliwości o powołaniu na stanowisko notariusza osoby, która spełnia określone w art. 11 i art. 12 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie /Dz.U. nr 22 poz. 91/ podejmowana jest w ramach uznania administracyjnego.
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Wynika to - zdaniem Sądu - jednoznacznie ze sformułowania art. 11 zdanie pierwsze cytowanej ustawy, który stanowi, że "notariuszem może być ten, kto (...)", a więc samo spełnienie wymogów określonych w ustawie stwarza jedynie po stronie zainteresowanego możliwość wystąpienia do Ministra Sprawiedliwości z takim wnioskiem, nie przesądza natomiast samo przez się o treści decyzji Ministra Sprawiedliwości.
Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Ministra Sprawiedliwości rozstrzygnięcia wniosku o powołanie na stanowisko notariusza, miało na celu umożliwienie szczególnie starannego doboru osób na to stanowisko, o bardzo wysokich kwalifikacjach i doświadczeniu zawodowym.
Jednocześnie ustawodawca ustanowił obowiązek zasięgania opinii rady właściwej izby notarialnej /art. 10/.
Podane w zaskarżonej decyzji okoliczności z powodu których Minister Sprawiedliwości odmówił powołania skarżącego na notariusza są istotne, mieszczą się w granicach swobodnego uznania administracyjnego i nie są dowolne.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.