Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 1 ust 1, art. 2 i art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) i art. 59 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz., 1071 ze zm.), odmówiło V. G. przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] odmawiającej ustalenie prawa do odsetek z tytułu spłaty zaliczki alimentacyjnej przyznanej na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. dla dziecka N. G. W postanowieniu organ wskazał, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, może zostać uwzględniony, jeżeli zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 58 § 1 i 2 Kpa. W myśl powyższego przepisu w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanej, jeżeli uprawdopodobni ona, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Wskazano, iż prośbę należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i że wraz z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin, oraz że stronie doręczono decyzję organu pierwszej instancji w trybie art. 42 § 1 Kpa, a z jej treścią strona zapoznała się w dniu [...] sierpnia 2006r. i własnoręcznym podpisem potwierdziła odbiór decyzji. Od tego dnia rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu [...] sierpnia 2006 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarzucając błędną wykładnię art. 58 § 1 i 2 Kpa i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Pełnomocnik skarżącej będący autorem skargi wyraził pogląd, że rozpatrując wniosek V. G. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania SKO nie wzięło pod uwagę faktu, że wcześniej, tj. w dniu [...] października 2006 r., rozpoznając tę samą sprawę, odniosło się merytorycznie do zarzutów skarżącej, nie podnosząc w ogóle kwestii wniesienia tegoż odwołania po terminie. Mając to na uwadze można przyjąć, że SKO w dniu [...] października 2006 r. uznało opóźnienie ze strony V. G. w złożeniu przez nią przedmiotowego odwołania za w pełni usprawiedliwione. SKO zmieniło zdanie w tej materii dopiero ostatnio, gdy po raz drugi zajęło się tą sprawą, w sposób ogólnikowo stwierdzając, że wskazana przyczyna uchybienia terminu, polegająca na kontaktach z sekretarzem Urzędu Miasta B., który obiecywał załatwienie sprawy zgodnie z życzeniem zainteresowanej, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu.
W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2008 r. nowy pełnomocnik skarżącej wskazał, że osoby wydające zaskarżone postanowienie podlegały wyłączeniu, ponieważ wcześniej brały udział w wydaniu decyzji z dnia [...] października 2006 r., której nieważność stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy.
W odpowiedzi na skargę i ww. pismo organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Na wstępie tej części uzasadnienia z wielkim ubolewaniem należy zauważyć, że SKO w B. przesyłając Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy skargę wraz z aktami postępowania administracyjnego – przestało niekompletne akta. Przesłano akta w których nie było ani wniosku skarżącej z [...] września 2006 r. o przywrócenie terminu (sic !), ani też dołączonego do wniosku odwołania od decyzji Prezydenta z dnia [...] lipca 2006 r. Chcąc więc rozpoznać sprawę Sąd musiał dodatkowo wezwać organ do uzupełnienia niekompletnych akt sprawy!
Przechodząc zaś do meritum sprawy - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia m.in. z przepisami prawa procesowego obowiązującego w chwili wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy wynika, że V. G. złożyła osobiście w siedzibie organu w dniu [...] września 2006 r. wniosek z dnia [...] września 2006 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wymienionej decyzji wraz z odwołaniem, wywodząc że pozostawała w błędnym przekonaniu, iż może skierować sprawę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Ponadto we wniosku wskazała że od [...] czerwca 2006 r. organ pierwszej instancji nie rozpoznał sprawy ponownie, a w jej ocenie wyszukuje sposobów by uchylić się od odpowiedzialności.
Instytucja przywrócenia terminu w postępowaniu administracyjnym uregulowana została treścią art. 58 - 60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego zwany dalej: Kpa (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).
Art. 58 Kpa stanowi m.in., że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych, wynikłych w następstwie uchybienia terminu procesowego. W świetle art. 58 Kpa wnoszący o przywrócenie terminu musi zatem, uprawdopodobnić istnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie. W prośbie o przywrócenie terminu powinien wykazać, że mimo całej staranności nie udało mu się zachować terminu. Wiąże się to z takimi sytuacjami, kiedy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyr.
NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99). Nie chodzi tutaj jednak o nadzwyczajny wysiłek, który stanowiłby zagrożenie dla zdrowia czy życia zainteresowanego (wyr. NSA z dnia 18 lipca 2001 r., SA 431/00). Istnienie po stronie tej osoby niedbalstwa, czy chociażby winy nieumyślnej, powoduje niemożność przywrócenia terminu (wyr. NSA z dnia 22 maja 1997 r., SA/Sz 630/96). Przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (wyr. NSA z dnia 13 października 1999 r., IV SA 1656/97); okolicznością taką jest np. nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, czy powódź, pożar lub inne nadzwyczajne wydarzenie o charakterze losowym. Z akt sprawy, a w szczególności z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu nie wynika, aby zachodziła jakakolwiek okoliczność uprawdopodobniająca brak winy skarżącej w dochowaniu terminu do wniesienia odwołania.
Z akt wynika także, że skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie złożenia odwołania i że nie wystąpiła jakakolwiek nadzwyczajna przesłanka, niezależna od skarżącej aby złożyła w wymaganym terminie odwołanie.
Zaskarżone postanowienie wydane więc zostało zgodnie z obowiązującym prawem tj. zgodnie ze wskazanymi przepisami art. 58 - 60 Kpa, a argumenty podnoszone w skardze są w sposób więcej niż oczywisty zupełnie chybione.
Odnosząc się do uzasadnienia skargi i wskazując na decyzję z [...] października 2006 r. należy zauważyć, że wydając wspomnianą decyzję z dnia [...] października 2006 r., której nieważność stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 23 maja 2007 r. w sprawie II SA/Bd 44/07, organ rozpoznał sprawę merytorycznie (dopuszczając się uchybień wskazanych przez Sąd w tym wyroku). Nie jest również trafny zarzut podniesiony w piśmie z [...] kwietnia 2008 r. Zauważyć bowiem należy, że wydając zaskarżone postanowienie organ nie rozstrzygał sprawy merytorycznie, co nastąpiło natomiast w decyzji z [...] października 2006 r. W zaskarżonym postanowieniu organ rozstrzygał wyłącznie kwestię proceduralną.
W tym stanie rzeczy nie dopatrując się naruszenia prawa przy wydaniu zaskarżonego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. skargę jako bezzasadną oddalił – pkt. 1 wyroku.
Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku oparto na przepisach art. 250 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002r. w zw. z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).