Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 106/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając skargę R. B. Sp. z o.o. w B. na uchwałę Sejmiku Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 24 września 2012 r., nr XXVI/435/12 w przedmiocie wykonania planu gospodarki odpadami województwa w punkcie pierwszym stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części, w punkcie drugim orzekł, że zaskarżona uchwała w części określonej w pkt 1 wyroku nie podlega wykonaniu oraz w punkcie trzecim zasądził od Województwa Kujawsko-Pomorskiego na rzecz skarżącej R. B. Sp. z o.o. w B. kwotę 557 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wyroku w ostatnim akapicie, na stronie dwudziestej drugiej wyjaśniono na jakiej podstawie Sąd orzekł o zasądzeniu kosztów postępowania sądowego, z tym, że omyłkowo wpisano "Województwa Wielkopolskiego" zamiast "Województwa Kujawsko-Pomorskiego".
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że możliwość rektyfikacji wyroku jaką przewidziano w powyższym przepisie odnosi się również do uzasadnienia wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82). Zatem możliwym jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia wyroku jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W ramach wymienionych w art. 156 § 1 p.p.s.a. szeroko rozumianych błędów nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne sądu, choćby zostały spowodowane przeoczeniem.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że umieszczenie w uzasadnieniu wyroku, w zdaniu informującym o podstawach prawnych podjętego przez sąd orzeczenia w zakresie kosztów sądowych, słów wskazujących określenie organu (Województwa Wielkopolskiego) zobowiązanego do zasądzenia kosztów sądowych na rzecz skarżącej traktować należy jako oczywista omyłkę, skoro z sentencji wyroku jasno wynika, że organem zobowiązanym do wypłaty zasądzonej kwoty było Województwo Kujawsko-Pomorskie.
W tej sytuacji – na podstawie przywołanych wcześniej przepisów – postanowiono z urzędu sprostować uzasadnienie opisanego w sentencji niniejszego postanowienia wyroku.