Uzasadnienie
W dniu 16 grudnia 2014 r. (uzupełniony 10 lutego 2015 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadniła trudną sytuacją finansową oraz zdrowotną swojej matki. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. W związku z tym, że sprawuje opiekę nad chorą matką nie podjął pracy. Utrzymują się z dochodu matki, który stanowi świadczenie rentowe oraz dodatek pielęgnacyjny w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie.
Dalej podał, że jego matka posiada dom o powierzchni [...] m2 zaś on sam nieruchomość rolną o powierzchni około [...] ha, na której uprawiana jest głównie zielonka służąca jako pokarm dla zwierząt, które hoduje np. króliki, kaczki. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Ponadto podał, że w skali miesiąca są ponoszone wydatki w kwocie około [...] zł na wodę, prąd, raty, opał, koszty leczenia itp. Według zeznań podatkowych PIT-37 za 2012 r. oraz 2013 r. matka skarżącego uzyskała odpowiednio dochód w wysokości [...] zł oraz [...] zł. Z duplikatu zaświadczenia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej B. B. wynika, że nie korzysta on z pomocy tego organu. Nie figuruje również w rejestrze osób bezrobotnych. Podał, że ponosi wydatki w łącznej wysokości około [...] zł miesięcznie.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W świetle przedstawionej przez zainteresowanego sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazał on zasadności swojego wniosku.
Prawo pomocy przysługuje osobom, które znajdują się w trudnej sytuacji życiowej jak np. bezrobocie, choroba, klęska żywiołowa, ogólna nieporadność życiowa czy też śmierć jedynego żywiciela rodziny. Żadna z wyżej opisanych sytuacji nie dotyczy wnioskodawcy.
Skarżący nie korzysta z pomocy społecznej, rodziny czy też innych, nie jest również osobą bezrobotną, nie wskazywał aby mu stan zdrowia nie pozwalał na podjęcie takiej pracy a wręcz przeciwnie prowadzi gospodarstwo rolne o pow. około 3 ha, hoduje zwierzęta.
Uznając, że skarżący prowadzi wraz z matką wspólne gospodarstwo domowe, w tym ze względu na stan zdrowia opiekując się nią, to należy stwierdzić, że wskazane w formularzu PPF wydatki również są wspólne i wynoszą ok. [...] zł miesięcznie (świadczenie rentowe matki skarżącego wynosi [...] zł netto) zaś skarżący ponosi wydatki w kwocie [...] zł miesięcznie - nie ujawnił przy tym źródła ich pozyskania. Zatem sumując kwoty wydatków i następnie odejmując je od kwoty świadczenia rentowego matki skarżącego powstaje nadwyżka miesięczna na kwotę około [...] zł. W konsekwencji należy uznać, że wnioskodawca jest w stanie ponieść koszty sądowe tj. uiścić wpis sądowy w wysokości [...] zł. Należy również zaznaczyć, że są one uiszczane jednorazowo po to aby zainicjować postępowanie sądowe.
Poza tym stwierdzić należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co jest oczywiste a nie zostało przez nią w ogóle wyeksponowane. Wnioskodawca ograniczył się jedynie do oświadczenia, że on sam ponosi wydatki rzędu około [...] zł miesięcznie. Nie wskazał ile środków przeznacza np. na żywność, ubiór czy leki oraz inne wydatki związane z jego osobą. Z drugiej jednak strony wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę procesów sądowych.
Warto również zauważyć, że koszty sądowe mają charakter należności publicznoprawnych, zatem winny być uiszczane w pierwszej kolejności, nie zaś dopiero wówczas, gdy pozostaną wolne po rozdysponowaniu środki. Opłaty sądowe stanowią rodzaj daniny publicznoprawnej i w związku z tym inne wydatki wnioskodawcy nie mogą być w stosunku tych opłat traktowane priorytetowo (por. postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 23/06, niepubl.).
Z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, iż ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, a to znaczy że przepis ten nakłada na wnioskującego obowiązek przedstawienia argumentacji i dowodów potwierdzających istnienie przesłanek wskazanych w powołanym przepisie. Nadto to wnioskujący ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji opisanej w przedmiotowym przepisie, która uniemożliwia poniesienie mu jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania (np. postanowienia NSA: z dnia 30 lipca 2009 r., I FZ 171/09, LEX nr 552205, oraz z dnia 9 lipca 2009 r., I OZ 713/09, LEX nr 552394). Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał w orzecznictwie, że z punktu widzenia art. 246 § 1 p.p.s.a. wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do obowiązku ubiegającego się o przyznanie tego prawa (np. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., II FZ 101/09, LEX nr 550317).
Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 listopada 2004 r. sygn. akt FZ 463/04 (niepubl.) podmiot dysponujący wciąż majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu, nie spełnia przesłanek udzielenia mu prawa pomocy zawartych w art. 246 § 2 p.p.s.a. Skarżący jak podano wyżej posiada nieruchomość rolną o powierzchni około 3 ha.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.