Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2021 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy w M., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, odmówił skarżącemu J. S. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym żoną J. S., z uwagi na niespełnienie w sprawie przesłanki, o której mowa w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 111 ze zm., dalej powoływanej jako "ustawa o świadczeniach rodzinnych" lub "uśr"), ponieważ niepełnosprawność wymagającej opieki J. S. powstała po ukończeniu przez nią 52 roku życia.
W następstwie rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji - w którym skarżący wskazał w szczególności na błędną wykładnię art. 17 ust. 1b uśr, i pominięcie okoliczności, że na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. o sygn. akt K 38/13 przepis ten został uznany za niekonstytucyjny w zakresie w jakim różnicuje on prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ze względu na datę powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki, a w konsekwencji również naruszenie art. 190 ust. 1 Konstytucji RP - Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w B. decyzją z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przyznało skarżącemu wnioskowane świadczenie pielęgnacyjne od dnia [...] października 2021 r. - bezterminowo. SKO nie podzieliło stanowiska Burmistrza o zaistnieniu w sprawie podstawy do odmowy przyznania stronie świadczenia pielęgnacyjnego w oparciu o przesłankę z art. 17 ust. 1b uśr i stwierdziło, że organ I instancji - nie biorąc pod uwagę treści wyroku TK z dnia 21 października 2014 r. i wydając decyzję w oparciu o niekonstytucyjną normę prawną - dopuścił się w tym zakresie naruszenia prawa materialnego.
SKO wskazało jednocześnie, że w toku niniejszego postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] maja 2021 r., skarżący, mający ustalone prawo do renty rolniczej w dniu [...] września 2021 r. złożył w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) wniosek o zawieszenie wypłaty renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] października 2021 r. W konsekwencji Prezes KRUS decyzją z dnia [...] października 2021 r. znak: [...], wstrzymał od dnia [...] października 2021 r. wypłatę renty rolniczej skarżącemu, co usunęło tym samym negatywną przesłankę do przyznania wnioskowanego świadczenia.
Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Sądu, zaskarżając ją w części dotyczącej czasookresu, na który przyznane zostało mu świadczenie pielęgnacyjne i wnosząc o ustalenie na jego rzecz wnioskowanego świadczenia od dnia [...] maja 2021 r. na czas nieokreślony. Sformułował przy tym zarzuty naruszenia:
- a) art. 24 ust. 2 uśr poprzez jego niezastosowanie i przyznanie mu świadczenia od dnia [...] października 2021 r., a nie od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, tj. od [...] maja 2021 r.;
- b) art. 23 uśr poprzez błędne uznanie, że prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wraz z niezbędnymi dokumentami wpłynął do organu dopiero w miesiącu październiku 2021 r.
Skarżący podniósł ponadto, że po złożeniu przez niego wniosku o przyznanie przedmiotowego świadczenia w dniu [...] maja 2021 r., organ nie wzywał go do uzupełnienia jakiejkolwiek dokumentacji. Podkreślił też, że w art. 23 uśr brak jest wskazania jako dokumentu niezbędnego do rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego – decyzji o zawieszeniu renty. W ocenie skarżącego, niezasadna jest więc argumentacja organu, że dopiero z chwilą przedłożenia decyzji KRUS o zawieszeniu pobieranej renty, do organu wpłynął prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Istotę sporu w niniejszej sprawie, w następstwie decyzji reformatoryjnej SKO, stanowiła wyłącznie kwestia daty początkowej, od której należało przyznać skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne. Skarżący zakwestionował bowiem legalność przyznania mu przez SKO wnioskowanego świadczenia od daty odpadnięcia negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr w związku ze wstrzymaniem wypłaty renty rolniczej na mocy decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] października 2021 r., tj. od dnia [...] października 2021 r., domagając się przyznania świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, w którym wpłynął do organu wniosek strony o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego tj. od dnia [...] maja 2021 r.
Odnośnie natomiast wskazanej przez organ I instancji podstawy odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opartej na treści art. 17 ust.1b uśr, SKO zasadnie stwierdziło – tak jak wskazywał na to w odwołaniu skarżący - że w sprawie nie było podstaw do odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia na podstawie art. 17 ust. 1b uśr z uwagi na treść wyroku TK z dnia 21 października 2014 r. Stanowisko to Sąd uznaje za prawidłowe i przyjmuje wraz z argumentacją jako swoje.
Wskazać należy również, że w sprawie poza sporem pozostaje spełnienie przez skarżącego – sprawującego opiekę nad niepełnosprawną w stopniu znacznym żoną – warunków koniecznych do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, o których mowa w art. 17 ust. 1 uśr.
Wobec powyższego przechodząc do wskazanej już powyżej spornej w sprawie kwestii, tj. możliwości przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, w którym złożony został wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia (od dnia [...] maja 2021 r.), a więc za okres w którym skarżący pobierał rentę rolniczą, w pierwszej kolejności odnieść należy się do przepisów, stanowiących podstawę wydanych w sprawie decyzji i określających poszczególne warunki dotyczące przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 uśr świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje innym osobom (niż wymienione w pkt 1-3), na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Stosowanie zaś do art. 17 ust. 5 pkt 1 lit a uśr, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w ustawie z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym. Wyjaśnić należy zarazem, że w przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń ustawodawca wprowadził zasadę wypłaty jednego świadczenia wybranego przez osobę uprawnioną. Taka regulacja znajduje się w art. 27 ust. 5 uśr, w której wskazano, że w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia rodzicielskiego, pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10 lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustalaniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów - przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną - także w przypadku, gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami.
Zbieg uprawnień do świadczeń uregulowany jest również w art. 33 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz.U. 2021, poz. 266 ze zm.), zgodnie z którym, w razie zbiegu prawa do emerytury z prawem do renty na podstawie ustawy, uprawnionemu przyznaje się jedno świadczenie - wyższe lub wybrane przez uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 3 i 4 (ust. 1), natomiast w razie zbiegu prawa do emerytury lub renty przysługującej na podstawie ustawy z prawem do emerytury lub renty z innego ubezpieczenia społecznego, uprawnionemu wypłaca się jedno wybrane przez niego świadczenie, z zastrzeżeniem ust. 4 (ust. 2). Przepisy każdej z ww. ustaw regulują zatem zbieg świadczeń przyznawanych na podstawie tych ustaw, ewentualnie wyraźnie wskazanych przepisów w odniesieniu do innych świadczeń (por. art. 27 ust. 5 pkt 5 uśr, czy art. 33 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników).
Przy czym, jedynym przepisem dotyczącym zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i renty rolniczej, przyznawanych i wypłacanych przez różne organy jest przywoływany wyżej art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Zgodzić należy się jednak z utrwalonym już w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, że osoba, która spełnia warunki do przyznania wyższego świadczenia pielęgnacyjnego i chce je otrzymać, a pobiera świadczenie emerytalno-rentowe, winna móc dokonać wyboru jednego z tych świadczeń przez rezygnację z pobierania świadczenia niższego, tj. w niniejszej sprawie renty rolniczej. Może to zrealizować poprzez złożenie do właściwego organu wniosku o zawieszenie prawa do renty. Dojdzie wówczas do zawieszenia prawa do renty (art. 34 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników), co umożliwi ewentualne przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Choć renta rolnicza jest prawem niezbywalnym, ale uznać należy, że zawieszenie tego prawa eliminuje negatywną przesłankę z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr (posiadania prawa do renty), która w tym wypadku wiązana być musi nie z samym prawem do renty, lecz z realizacją tego prawa w postaci wypłaty świadczenia (por. wyroki NSA: z [...] czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 757/19, z [...] stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 2392/19, z [...] kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1546/19 i z [...] maja 2020 r. sygn. akt 2375/19; z dnia [...] czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 254/20; z dnia [...] lipca 2021 r. sygn. akt I OSK 702/21 – dostępne na stronie [...]).
Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, tj. [...] maja 2021 r. (data wpływu wniosku do organu), pobierał on na mocy decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] marca 2021 r. rentę rolniczą w wysokości [...] zł miesięcznie.
Nie ulega również wątpliwości, że przepis art. 24 ust. 2 uśr stanowi, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Przy czym, jak stanowi art. 23 ust. 4 pkt 3 lit. f uśr do wniosku należy dołączyć odpowiednio m.in. inne dokumenty potwierdzające spełnianie warunków do przyznania lub ustalenia wysokości świadczenia rodzinnego będącego przedmiotem wniosku.
Co do zasady więc wniosek skarżącego złożony w dniu [...] maja 2021 r. o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego powinien skutkować przyznaniem pomocy począwszy od miesiąca złożenia wniosku, tj. od [...] maja 2021 r., na co powołuje się skarżący w złożonej skardze. Stan taki nie mógł mieć jednak miejsca w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Nie można bowiem pominąć tego, że okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy wymusiły zastosowanie przez organy w pierwszej kolejności ograniczenia ustawowego wynikającego z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Na dzień złożenia wniosku o świadczenie pielęgnacyjne istniała bowiem negatywna przesłanka do przyznania wnioskowanego świadczenia, spowodowana tym, że skarżący pobierał rentę rolniczą, w związku z czym skarżący w tym czasie nie był uprawniony do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego i wobec tego nie posiadał i nie przedłożył organowi wraz z wnioskiem dokumentu potwierdzające spełnianie warunków do przyznania wnioskowanego świadczenia.
Jak podkreślono powyżej, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do świadczenia emerytalno-rentowego, jakim jest m.in. renta rolnicza i świadczenie to pobiera. Stanowi o tym wprost art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Jednakże, zgodnie z poczyniony uwagami, osoba która spełnia warunki do przyznania wyższego świadczenia pielęgnacyjnego i chce je otrzymać, a pobiera świadczenie emerytalno-rentowe, ma możliwość dokonania wyboru jednego z tych świadczeń poprzez rezygnację z pobierania świadczenia niższego, tj. w niniejszej sprawie renty rolniczej. Wybór ten w przypadku świadczeń emerytalno-rentowych dokonuje się poprzez zawieszenie prawa do tych świadczeń, co skutkuje wstrzymaniem ich wypłaty, a w konsekwencji eliminacją negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. W takiej sytuacji, wnioskodawca ubiegający się o świadczenie pielęgnacyjne winien więc przedłożyć organowi stosowny dokument, potwierdzający spełnienie warunków do przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego – tj. w tym przypadku decyzję odpowiedniego organu wstrzymującą wypłatę jemu świadczenia emerytalno-rentowego.
Dopiero wniosek zawierający taki dokument uprawnia do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 24 ust. 2 uśr, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, czyli w sprawach wymagających rezygnacji z renty od miesiąca, w którym strona przedstawi decyzję o wstrzymaniu wypłaty renty (por. wyrok NSA z dnia [...] kwietnia 2021 r., sygn. akt I OSK 2813/20; wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 254/20, wyrok NSA z dnia [...] grudnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1983/20 – dostępny jw.).
Podkreślić należy przy tym, że nie można w tym samym czasie korzystać z prawa do obu wymienionych świadczeń, tj. świadczenia pielęgnacyjnego i rentowego. Treść normy prawnej zawartej w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr potwierdza, że uprawnionemu przysługuje tylko jedno z tych świadczeń, zgodnie z jego wyborem. Dopiero więc wstrzymanie pobierania świadczenia emerytalno-rentowego, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, pozwala na przyznanie świadczenia nowo wybranego w miejsce poprzednio pobieranego świadczenia. Skoro w świetle art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr nie jest możliwe kumulatywne pobieranie obu świadczeń (emerytalno-rentowego i pielęgnacyjnego), to warunkiem przyznania nowego świadczenia jest rezygnacja z uprzednio przyznanego świadczenia, co w odniesieniu do renty rolniczej, wyraża się poprzez zawieszenie jej pobierania, skutkujące wydaniem decyzji o wstrzymaniu jej wypłaty.
Okres, na jaki strona może ubiegać się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie jest więc determinowany wyłącznie datą wpływu wniosku o to świadczenie, ale też uzależniony jest od terminu przysługiwania dotychczasowego zbieżnego uprawnienia. W sprawie w miesiącu złożenia wniosku występowała negatywna przesłanka z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr, zatem wnioskodawca nie spełniał materialnoprawnych przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i nie posiadał dokumentu potwierdzającego wyeliminowanie negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr, co uniemożliwiało przyznanie mu wnioskowanego świadczenia od miesiąca złożenia wniosku.
Z powyższego wynika, że dopiero zniesienie w formie prawnej negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr daje możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W niniejszej sprawie skarżący, w toku ponownie prowadzonego przed Burmistrzem postępowania, pismem z dnia [...] września 2021 r. wezwany został przez organ I instancji do uzupełnienia dokumentacji dotyczącej wnioskowanego świadczenia o: oświadczenie o rezygnacji z pobierania renty z KRUS, kopię wniosku o zawieszenie prawa do ww. renty oraz informacji z KRUS w B. o zawieszeniu renty.
W konsekwencji ww. wezwania, skarżący pismem z dnia [...] września 2021 r. wniósł do KRUS o zawieszenie renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] października 2021 r., informując o tym organ I instancji. Pomimo tego, organ I instancji wydał decyzję odmowną, powołując się na treść art. 17 ust. 1b uśr, co zakwestionowane zostało następnie przez organ odwoławczy. SKO uchylając decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2021 r. uwzględniło jednocześnie, że dnia [...] października 2021 r. Prezes KRUS wydał decyzję wstrzymującą od dnia [...] października 2021 r. wypłatę renty rolniczej skarżącemu i w związku z tym przyznało skarżącemu wnioskowane świadczenie od dnia w którym nie było już materialnoprawnej przeszkody z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr do przyznania wnioskowanego świadczenia, tj. od momentu w którym skarżący przestał pobierać rentę rolniczą.
Z przytoczonych okoliczności wynika, że w sprawie ograniczenie ustawowe wynikające z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr ustało dopiero od dnia wstrzymania przez Prezesa KRUS wypłaty skarżącemu renty rolniczej, tj. od [...] października 2021 r. Dopiero w tym dniu ustała przeszkoda do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, o której mowa w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Brak przesłanki negatywnej z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr zaistniał dopiero od dnia [...] października 2021 r., a nie w miesiącu złożenia wniosku. Dlatego też od dnia [...] października 2021 r., a więc od najwcześniejszego możliwego terminu, SKO przyznało skarżącemu wnioskowane świadczenie.
W związku tym, dopóki w przedmiotowej sprawie skarżący pobierał rentę rolniczą, dopóty niemożliwe było przyznanie mu świadczenia pielęgnacyjnego na okres, w którym wypłata ww. świadczenia emerytalno-rentowego nie była wstrzymana. Ograniczenia ustawowe wynikające z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr we wskazanych okolicznościach sprawy odpadły dopiero wraz z wydaniem przez Prezesa KRUS decyzji z dnia [...] października 2021 r. wstrzymującej wypłatę renty rolniczej od dnia [...] października 2021 r. Osoba, która spełnia warunki z art. 17 ust. 1 uśr do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i chce je otrzymywać, a pobiera świadczenie emerytalno-rentowe w niższej wysokości, winna móc dokonać wyboru jednego z tych świadczeń, niemniej konsekwencją dokonania tego wyboru, nie może być zaistnienie sytuacji, w której osoba otrzymywałaby dwa świadczenia za ten sam okres. Dlatego koniecznym warunkiem do przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego jest usunięcie w sposób zgodny z prawem przeszkody z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr, tj. zawieszenie prawa do renty skutkujące wstrzymaniem jej wypłaty, co w sprawie miało miejsce od dnia [...] października 2021 r.
Wobec powyższego należy uznać, że organ II instancji w zaskarżonej decyzji reformatoryjnej, prawidłowo przyznał skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne począwszy od dnia [...] października 2021 r., tj. od dnia odpadnięcia negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr w związku ze wstrzymaniem wypłaty renty rolniczej.
Jednocześnie należy wskazać na bezzasadność zarzutu skargi naruszenia art. 23 uśr. Uszło bowiem uwadze skarżącego, że ustanowiona w art. 24 ust. 2 uśr zasada, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, wiąże początkowy termin uzyskania prawa nie z momentem złożenia samego wniosku, ale ze złożeniem wniosku wraz z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. By bowiem świadczenie mogło być przyznane muszą być złożone w sprawie także inne dokumenty potwierdzające spełnianie warunków do przyznania lub ustalenia wysokości świadczenia rodzinnego będącego przedmiotem wniosku, o których mowa w art. 23 ust. 4 pkt 3 lit. f uśr. Takim dokumentem umożliwiającym wykazanie przez stronę braku negatywnej przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku zbiegu świadczenia pielęgnacyjnego ze świadczeniem emerytalno-rentowym jest zaś decyzja wstrzymująca wypłatę dotychczas pobieranego świadczenia.
Wbrew stanowisku skarżącego stwierdzić należy zatem, że prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wraz z niezbędnymi dokumentami nie została złożony w maju 2021 r., lecz dopiero w październiku 2021 r.
Z tych względów, wskazujących na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 329 ze zm.).
K. Korycka L. Tyliński R. Owczarzak