Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 sierpnia 2015 r. P.P. – dalej skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2015r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi w wysokości 500 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego.
Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2016 r. referendarz pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie referendarza nie zostało zaskarżone i się uprawomocniło.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2016r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 21 września 2015 r. wzywającego do uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2016r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 30). W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący nie uzupełnił wpisu należnego od skargi. Pismem z dnia 22 marca 2016 r. skarżący wniósł ponownie o zwolnienie od wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2016r r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 21 września 2015 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 500 zł.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2016r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 30). Zatem termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi upływał z dniem 29 marca 2016r. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego. Jednocześnie ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W tym miejscu należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego orzeczenia w kwestii zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (por. np. postanowienia NSA: z dnia 21 marca 2012r., II GZ 95/12, z dnia 22 lipca 2010r., II FSK 1349/10, z dnia 29 kwietnia 2011r., II Fz 122/11, z dnia 18 września 2007r. II Fz 330/07, z dnia 11 stycznia 2008r. II Fz 616/07, z dnia 19 lutego 2010r. II FSK 621/09 i z dnia 22 lipca 2010r. II FSK 1349/10 orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl.). Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści ponownego wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie.
Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu Sądu dokonanym po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bądź pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega wówczas odrzuceniu. Zdaniem Sądu, skutek prawny w postaci odrzucenia skargi z powodu braku opłaty powinien wystąpić zarówno w przypadku ponownego wystąpienia skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym rozpoznaniu wniosku o zwolnienie od kosztów. W sytuacji bowiem, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy, to nowy wniosek skarżącego dotyczący tej samej kwestii, nie może uchronić przed konsekwencjami wynikającymi z wezwania sądu do wykonania zarządzenia nakazującego uiścić należny od wniesionej skargi wpis (por. także postanowienia: WSA w Bydgoszczy z dnia 2 czerwca 2014r., sygn. akt I SA/Bd 337/14 z dnia 9 kwietnia 2013r., sygn. akt I SA/Bd 1003/12; WSA w Krakowie z dnia 13 stycznia 2014r., sygn. akt II SA/Kr 1081/12 oraz WSA w Kielcach z dnia 05 maja 2014r., sygn. akt II SA/Ke 702/13 – dostępne j.w.).
Tut. Sąd powyższe poglądy w pełni podziela.
Wobec niewykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.