Uzasadnienie
Informacją z dnia [...] stycznia 2020 r., Wójt Gminy ustalił skarżącej A. S. (powoływanej również jako "spółka") opłatę w wysokości [...] zł za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], nr [...] położonej w miejscowości S. i zobowiązał spółkę do jej uiszczenia.
We wniesionej od powyższej informacji reklamacji skarżąca, nie zgadzając się z nałożoną opłatą, wskazała w szczególności, że należąca do niej nieruchomość znajduje się na obszarze podłączonym do systemu kanalizacji. Podkreśliła przy tym, że wobec braku definicji ustawowej "system kanalizacji otwartej lub zamkniętej" należy rozumieć jako zespół urządzeń służących do odprowadzenia z danego obszaru wód opadowych i roztopowych. Wskazała, że należąca do niej nieruchomość podłączona jest do systemu odprowadzającego z danego obszaru wody opadowe lub roztopowe - ujęta jest w system opracowany w operacie wodnoprawnym ważnym do dnia [...] września 2023 r. Podniosła również, że uczestniczy w utrzymaniu drożności rowu melioracyjnego, ponosząc opłaty na rzecz Gminnej Spółki Wodnej, że z ww. systemu kanalizacji korzystają także inne znajdujące się na danym obszarze w bezpośrednim sąsiedztwie działki, oraz że teren zlewni rowu R-M, obejmuje znacznie większy obszar, w tym sąsiednie miejscowości.
Decyzją z dnia [...] października 2020 r. nr [...], wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w następstwie wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 383/20 uchylającego decyzję Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] o ustaleniu skarżącej opłaty za IV kwartał 2019 r. w wysokości [...] zł za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], Wójt Gminy działając na podstawie m.in. art. 269 ust. 1 pkt 1, art. 270 ust. 7 i art. 272 ust. 8 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 310 ze zm., dalej powoływanej też jako "Prawo wodne" lub "pw"), określił skarżącej opłatę za IV kwartał 2019 r. w kwocie [...]zł za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m˛ robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie tej retencji przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemie kanalizacji otwartej lub zamkniętej, na działce nr [...].
Wyjaśnił przy tym, że wysokość opłaty za usługi wodne została ustalona dla powierzchni nieruchomości wynoszącej 4178 m˛, z czego powierzchnia nieruchomości wyłączonej z powierzchni biologicznie czynnej wynosi 3033 m˛ (tj. 72,6 % powierzchni nieruchomości). Organ ustalił, że na nieruchomości nie ma urządzeń do retencjonowania wody, co skutkowało ustaleniem stawki opłaty na poziomie 0,50 zł /m˛.
W uzasadnieniu decyzji organ, powołując się m.in. na ustalenia poczynione podczas kontroli przeprowadzonej na nieruchomości skarżącej dnia [...] czerwca 2020 r. oraz określone orzeczenia sądów administracyjnych, stwierdził że obszar na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomość nie jest podłączony do systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej, gdyż takiego systemu nie stanowi wybudowany na nieruchomości wewnętrzy system, który zbiera wody opadowe i roztopowe, a następnie je odprowadza do gruntu poprzez rów melioracyjny. Wskazując, że faktem jest, że wody opadowe i roztopowe odprowadzane są też z wymienionych przez skarżącą działek do rowu melioracyjnego, organ podkreślił, że nie jest to system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, gdyż odbiornikiem wód opadowych i roztopowych jest rów melioracyjny, a więc urządzenie wodne, a nie system kanalizacji deszczowej, który ze sobą współfunkcjonuje i którego Gmina I. nie posiada na danym terenie.
Organ podniósł, że rów będąc zgodnie z definicją ustawową urządzeniem wodnym nie jest tożsamy z systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej, zaznaczając jednocześnie, że do urządzeń wodnych w świetle art. 7 ust. 2 pw nie można zaliczyć urządzeń instalacji kanalizacji deszczowej, że zgodnie z art. 389 pkt 1 pw - pozwolenie wodnoprawne jest wymagane (jeżeli ustawa nie stanowi inaczej) na usługi wodne - wprowadzanie wód opadowych do urządzenia wodnego, a nie jest wymagane na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do systemu kanalizacji, a także że urządzenia melioracji wodnych nie realizują zadań w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych.
Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy domagając się jej uchylenia w całości i umorzenia postępowania, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji. Spółka zarzuciła w skardze:
- a) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej powoływanej jako "kpa"), poprzez przyjęcie, że przedmiotowa nieruchomość jest obszarem nieujętym w systemie kanalizacji otwartej lub zamkniętej, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że wody opadowe i roztopowe z przedmiotowej nieruchomości oraz z sąsiednich nieruchomości na danym obszarze są odprowadzane rurociągiem melioracyjnym, który jest następnie podłączony do rowu retencyjno-melioracyjnego - co kwalifikuje ją jako nieruchomość objętą systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej;
- b) naruszenie prawa materialnego tj. art. 269 ust. 1 pkt 1 pw, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, że za "system kanalizacji otwartej lub zamkniętej" nie można uznać systemu kanalizacji, który wody opadowe i roztopowe odprowadza z danego obszaru rurociągiem melioracyjnym i następnie wyprowadza je do rowu melioracyjnego, podczas gdy "system kanalizacji otwartej lub zamkniętej" zgodnie z Prawem wodnym należy rozumieć jako zespół urządzeń służących do odprowadzania z danego obszaru wód opadowych i roztopowych, którymi mogą być zarówno urządzenia kanalizacji deszczowej, jak i ogólnospławnej, co oznacza, że rów melioracyjny – podobnie jak rurociąg melioracyjny, którym wody opadowe i roztopowe są odprowadzane do rowu R-M z działek zlokalizowanych na danym obszarze – stanowi część systemu, o którym mowa w art. 269 ust. 1 pkt 1 pw.
W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się na obszarze ujętym w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, gdyż z systemu kanalizacji odprowadzającego wody opadowe i roztopowe z danego obszaru korzysta nie tylko skarżąca w zakresie swoich nieruchomości, ale i podmioty, których działki sąsiadują z nieruchomością skarżącej, natomiast wody opadowe i roztopowe z tego obszaru odprowadzane są rurociągiem melioracyjnym do rowu R-M, a za utrzymanie drożności ww. systemu kanalizacji odpowiada Gminna Spółka Wodna, na rzecz której skarżąca wnosi opłaty z tytułu korzystania z tego systemu. Skarżąca podkreśliła przy tym, że rów melioracyjny - wbrew stanowisku organu - może być częścią systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej, a także że nieruchomość skarżącej znajduje się na obszarze, na którym istnieje system kanalizacyjny odprowadzający wody opadowe i roztopowe z dużo większego obszaru niż pojedyncza nieruchomość, co wskazuje na nieadekwatność powołanych przez organ wyroków sądów administracyjnych, które wydane zostały w odmiennych stanach faktycznych, w których to przeszkodą do uznania, że nieruchomość spełnia przesłanki do odstąpienia od naliczenia opłaty wodnej była okoliczność, że system kanalizacyjny znajdował się jedynie na pojedynczej nieruchomości, a nie na większym obszarze, natomiast okoliczność odprowadzania wody z tej nieruchomości do gruntu poprzez rów melioracyjny nie miała żadnego znaczenia.
Jednocześnie skarżąca zaznaczyła, że z definicji "systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej" przyjętej przez organ w przygotowanym przez niego formularzu oświadczenia, wypełnionym przez skarżącą dnia [...] lipca 2018 r., jednoznacznie wynika, że rów jest częścią otwartego systemu kanalizacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że zaskarżona decyzja Wójta Gminy z dnia [...] października 2020 r. nr [...], została wydana w następstwie wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2020 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 383/20 (dostępny na stronie https://cbois.nsa.gov.pl/cbois/query), którym to uchylono uprzednio wydaną w tej sprawie decyzję Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...]. W wyroku tym Sąd wskazał na konieczność poczynienia ustaleń w sprawie odnośnie kwestii istnienia na danym obszarze – a nie tyko nieruchomości skarżącej – systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej, a więc wyjaśnienia czy na większym obszarze niż tylko nieruchomość skarżącej istnieje system pełniący funkcję zorganizowanego systemu odprowadzania wód opadowych i roztopowych, jak ten system funkcjonuje i z czego się składa.
Jednocześnie w wyroku tym wyrażono ocenę co do zakresu pojęcia systemu kanalizacji otwartej i zamkniętej oraz charakteru rowu melioracyjnego, podkreślając w szczególności na brak podstaw do utożsamiania pojęcie systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej z systemem kanalizacji zbiorczej, a także wskazując, że rów melioracyjny może być elementem systemu kanalizacji deszczowej (tj. być jego częścią składową lub końcowym elementem tj. odbiornikiem wód), z zastrzeżeniem, iż weryfikacja jego rzeczywistej roli dla danego obszaru wymaga przeprowadzania oceny w tym zakresie. W ww. wyroku WSA w Bydgoszczy wskazał na nieprawidłowe zgromadzenie i przeanalizowanie materiału dowodowego w celu ustalenia czy nieruchomość skarżącej znajduje się na obszarze ujętym w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej.
Jak stanowi art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W świetle powołanego przepisu organ administracji jest zatem obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej i wskazań zawartych w zapadłym wcześniej wyroku bez względu na własne poglądy prawne, jak i poglądy wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach.
Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 ppsa oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się wyrokowi w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie oraz sądzie, może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku.
Kontrola legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, wydanej w ramach związania wynikającego z art. 153 ppsa, sprowadza się zatem w głównej mierze do oceny, czy organ podporządkował się ocenie prawnej i wskazaniom wyrażonym w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia [...] lipca 2020 r. o sygn. akt II SA/Bd 383/20, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowowydanej decyzji.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawę materialnoprawną kontrolowanej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia [...] lipca 2017 r. Prawo wodne. I tak, zgodnie z art. 34 pkt 4 pw szczególnym korzystaniem z wód jest wykonywanie na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m2 robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie naturalnej retencji terenowej przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Wskazane szczególne korzystanie z wód objęte zostało obowiązkiem uiszczenia opłaty, co wynika z art. 269 ust. 1 pkt 1 pw. Przepis ten stanowi, że opłatę za usługi wodne uiszcza się także za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m2 robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie naturalnej retencji terenowej przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej.
Z treści przytoczonej regulacji wynika, że przesłankami skutkującymi obowiązkiem poniesienia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej, w związku ze wskazaną formą szczególnego korzystanie z wód, są:
- - odpowiednia powierzchnia nieruchomości (powyżej 3500 m2)
- - wykonanie określonych robót lub obiektów budowlanych na terenie nieruchomości
- - wyłącznie w następstwie wykonanych robót lub obiektów oznaczonej powierzchni nieruchomości (powyżej 70 %) z powierzchni biologicznie czynnej,
- - nieujęcie obszaru w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej.
W niniejszej sprawie spór między stronami w zakresie wymienionych przesłanek, dotyczył wyłącznie kwestii czy przedmiotowa nieruchomość znajduje się na obszarze ujętym w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej. Skarżąca konsekwentnie wyrażała w sprawie stanowisko co do istnienia takiego systemu, podkreślając że przedmiotowa nieruchomość znajduje się na większym obszarze, obejmującym także sąsiednie nieruchomości, który ujęty jest w system kanalizacji zarówno otwartej, jak i zamkniętej, z którego to obszaru wody opadowe i roztopowe są odprowadzane za pomocą rurociągu melioracyjnego R-M13 do rowu retencyjno-melioracyjnego R-M. Organ natomiast ponownie w zaskarżonej decyzji zakwestionował ujęcie systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej obszaru na którym znajduje się nieruchomość skarżącej, podnosząc że takiego systemu nie stanowi wewnątrzzakładowy system zbierający, a następnie odprowadzający wody opadowe i roztopowe do gruntu przez rów melioracyjny oraz, że rów melioracyjny, który jest odbiornikiem wód opadowych i opadowych, będąc urządzeniem wodnym nie stanowi systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej.
Uwzględniając treść zaskarżonej decyzji oraz mającą moc wiążącą w sprawie ocenę i wskazania wyrażone w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2020 r. o sygn. akt II SA/Bd 383/20, Sąd stwierdził, iż w kontrolowanym postepowaniu, tak jak w uprzednio prowadzonym w tej sprawie postępowaniu administracyjnym, nie doszło do prawidłowego wyjaśnienia w oparciu o uzupełniony materiał dowodowy i poczynione ustalenia, czy przedmiotowa nieruchomość znajduje się na obszarze ujętym w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, o którym mowa w art. 269 ust. 1 pkt 1 pw.
Kwestia ujęcia obszaru w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej była przedmiotem rozważań Sądu w ww. wyroku z dnia 29 lipca 2020 r., w którym to – jak podkreślono – Sąd wskazał na zakres koniecznych ustaleń, które należy poczynić w sprawie (istnienie na danym obszarze – a nie tyko nieruchomości skarżącej – systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej) oraz na wykładnię poszczególnych pojęć istotnych dla rozstrzygnięcia o przedmiocie sprawy (pojęcia systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej oraz rowu melioracyjnego).
Pomimo powyższego, organ w niniejszej sprawie, naruszając art. 153 ppsa, nie uwzględnił oceny i wskazań zawartych w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2020 r. o sygn. akt II SA/Bd 383/20. Analiza akt przedmiotowej sprawy, jak i treść zaskarżonej decyzji, wskazuje bowiem, że organ ponownie rozpoznając sprawę, oparł się niemal na tym samym materiale dowodowym, który w ww. wyroku uznany został za niekompletny i wymagający uzupełnienia we wskazanym przez Sąd zakresie. Powyższe znajduje potwierdzenie w aktach sprawy - z których to nie wynika, aby Wójt podjął jakiekolwiek działania w celu wyjaśnienia niejasnych w sprawie kwestii wskazanych w wyroku z dnia [...] lipca 2020 r., a także w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji – które jest niemal identyczne z uzasadnieniem uchylonej decyzji z dnia [...] lutego 2020 r. Wójt nie przedsięwziął żadnych czynności w celu zweryfikowania okoliczności, umożliwiających ocenę tego czy na danym obszarze, a nie jedynie na terenie nieruchomości skarżącej, w obrębie którego się ona znajduje – istnieje system, który przewidziany jest do odbioru wód opadowych i roztopowych, co zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd w wyroku z dnia [...] lipca 2020 r. należało uczynić celem ustalenia czy w rozpatrywanym stanie faktycznym nieruchomość skarżącej podpada pod reżim art. 269 ust. 1 pkt 1 pw.
Jedynym stwierdzonym dodatkowym dowodem, na którym to oparł się organ w kontrolowanym postępowaniu jest protokół z przeprowadzenia wizji lokalnej w dniu [...] czerwca 2020 r., który jednak - co należy podkreślić - nie czyni zadość zaleceniom do których zobowiązano organ w ww. wyroku. Za wystarczające w tym zakresie nie może być bowiem uznane wyłącznie wskazanie, że wody opadowe i roztopowe z nieruchomości skarżącej (tj. na dz. [...]), odprowadzane są za pośrednictwem kratek i rur kanalizacyjnych, w końcowym odcinku wody te są podczyszczane w osadniku oraz w separatorze węglowodorów ropopochodnych, po czym za pośrednictwem studzienki melioracyjnej 151-S wpięte są do rurociągu melioracyjnego w zlewni rowu R-M, którego eksploatacją i konserwacją zajmuje się Gminna Spółka Wodna w I., oraz że całość wód opadowych i roztopowych odprowadzana jest poza obszar przedmiotowych nieruchomości. Powyższe nie stanowi realizacji wskazań WSA w Bydgoszczy, w ramach których wskazano na konieczność przeprowadzenia w sprawie analizy istnienia i funkcjonowania na danym "obszarze" - a nie jedynie nieruchomości skarżącej - systemu odprowadzenia wód opadowych i roztopowych, z uwzględnieniem rodzaju znajdujących się tam urządzeń, sposobu ich funkcjonowania i połączenia z nimi nieruchomości skarżącej, ponieważ ww. ustalenia organu odnoszą się jedynie do urządzeń występujących na terenie nieruchomości skarżącej, a nie większego obszaru, obejmującego chociażby powoływane przez skarżącą działki.
Podkreślić należy przy tym, że wspomniana wizja lokalna z dnia [...] czerwca 2020 r. nie stanowiła działania podjętego w reakcji na wydany wyrok, bowiem w dacie jej przeprowadzenia sprawa o sygn. akt II SA/Bd 383/20 nie została jeszcze rozstrzygnięta (wyrok wydano [...] lipca 2020 r.). Wobec tego, Sąd stwierdził, że organ nie wypełnił sformułowanych w wyroku zaleceń co do dalszego postępowania, nie podjął jakichkolwiek działań i ponownie oparł swoje ustalenia na niekompletnym materiale dowodowym i na tej podstawie wydał rozstrzygnięcie, które uznać należy za co najmniej przedwczesne. Po raz kolejny należy podkreślić, że ustawodawca pojęcie "system kanalizacji otwartej lub zamkniętej" odniósł w art. 269 ust. 1 pkt 1 pw wprost do pojęcia "obszaru", a nie nieruchomości.
Ponadto Wójt po raz kolejny przyjął niewłaściwą wykładnię mających znaczenie w sprawie pojęć (tj. "rowu melioracyjnego" w kontekście "sytemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej)", ponownie stwierdzając, że w sprawie nie mamy do czynienia z systemem kanalizacji otwartej lub zamkniętej z uwagi na to, iż odbiornikiem wód opadowych i roztopowych jest rów melioracyjny, stanowiący urządzenie wodne, a nie system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, pomimo wyrażonej już w wyroku z dnia [...] lipca 2020 r. oceny, że dany obszar może być uznany za ujęty w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej także wówczas, gdy elementem tego systemu jest rów melioracyjny.
Jednocześnie organ nie wypowiedział się jednoznacznie czy na obszarze, obejmującym nie tylko nieruchomość skarżącej, ale i nieruchomości sąsiednie, funkcjonuje system odprowadzający wody opadowe i roztopowe w sposób wskazany przez skarżącą, tj. "rurociągiem melioracyjnym" do rowu R-M, jaką konkretnie funkcję dla danego obszaru pełni przedmiotowy rów, czy współfunkcjonuje on z innymi urządzeniami na danym obszarze oraz czy ewentualnie jest on powiązany z innymi rowami, zbiornikami wodnymi czy wodami płynącymi. Tymczasem w następstwie wyroku z dnia [...] lipca 2020 r., należało ustalić w sprawie jakie znaczenie pełni dla danego obszaru przedmiotowy rów melioracyjny, a w konsekwencji czy dopuszczalnym jest uznanie go na tym konkretnym obszarze za element systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej (systemu kanalizacji deszczowej), a nie ponownie na podstawie abstrakcyjnego wnioskowania, i to niezgodnego z oceną w wyrażoną w ww. wyroku, wykluczyć rów melioracyjny jako urządzenie mogące być składakiem systemu kanalizacji, o którym mowa w art. 269 ust. 1 pkt 1 pw.
Aby stwierdzić czy w danym wypadku mamy do czynienia z system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, o którym mowa w art. 269 ust. 1 pkt 1 pw, w skład którego wchodzi rów, należało dokonać zatem wnikliwej analizy funkcji przedmiotowego rowu dla danego obszaru i jego powiązania z innymi urządzeniami na danym obszarze, a dopiero następnie stwierdzić czy system, którego częścią jest dany rów, stanowi dla danego obszaru system kanalizacji deszczowej. Przy czym sama okoliczność, że dany rów stanowi rów melioracyjny, jak też, że jest on urządzeniem wodnym, nie wyklucza możliwości uznania go za element systemu kanalizacji deszczowej, co zostało wskazane w wyroku z dnia [...] lipca 2020 r., w którym przedstawiono obszernie wykładnię pojęć systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej i charakteru rowu melioracyjnego, jako urządzenia mogącego stanowić element tego systemu, co obligowało organ do zastosowania się do sformułowanej w tym zakresie oceny prawnej przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, czego Wójt w kontrolowanym postępowaniu jednak nie uczynił, przyjmując w sposób nieuprawniony, gdyż bez poczynienia niezbędnych ustaleń faktycznych, że na analizowanym obszarze nie funkcjonuje system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, wyłącznie dlatego, iż w skład systemu na który powoływała się skarżąca wchodzi urządzenie wodne w postaci rowu melioracyjnego.
Podsumowując powyższe rozważania, Sąd stwierdził, że wydając zaskarżoną decyzję organ naruszył art. 153 ppsa, nie uwzględniając mocy wiążącej wydanego w sprawie wyroku z dnia [...] lipca 2020 r. i nie czyniąc ustaleń zgodnych ze wskazaniami zawartymi w tym wyroku, czym naruszył również przepisy postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, a ponadto ponownie dopuścił się błędnej wykładni przepisu prawa materialnego, tj. art. 269 ust. 1 pkt 1 pw. Wskazane uchybienia i naruszenia prawa organu, obligowały Sąd do uwzględnienia wniesionej w sprawie skargi.
Ponownie rozpatrując sprawę organ, uwzględniając wyrażoną w wyroku z dnia [...] lipca 2020 r. wiążącą wykładnię systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej i charakteru rowu melioracyjnego oraz zawarte w nim wskazania, a także mając na uwadze poczynione w niniejszym wyroku uwagi, zobligowany będzie do poczynienia ustaleń i uzupełnienia materiału dowodowego zgodnie z zaleceniami Sądu wyrażonymi w wyrokach wydanych w sprawach o sygn. akt II SA/Bd 383/20 oraz o sygn. akt II SA/Bd 1175/20 (sprawa niniejsza), celem zweryfikowania i wyjaśnienia czy na obszarze obejmującym nie tylko nieruchomość skarżącej, ale i nieruchomości sąsiednie funkcjonuje system odprowadzający wody opadowe i roztopowe, czy system ten działa w sposób wskazywany przez skarżącą (tj. odprowadza wody opadowe i roztopowe z danego obszaru rurociągiem melioracyjnym do rowu R-M), czy system ten ma charakter zorganizowany, czy cały objęty jest on urządzeniami spółki wodnej, jakie dokładnie urządzenia wchodzą w skład tego systemu, jaką funkcję i cel te urządzenia jako całość na danym obszarze pełnią, tj. przede wszystkim czy pełnią one funkcję powiązanego systemu, realizującego dla danego obszaru jako całości cel jakim jest odprowadzanie z niego wód opadowych i roztopowych.
Dokonanie analizy systemu, na który powoływała się w sprawie skarżąca, jedynie w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości, a nie szerszego obszaru, nie będzie stanowiło prawidłowego wykonania wskazań Sądu. Jednocześnie organ uwzględni, że obszar ujęty w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, o którym mowa w art. 269 ust. 1 pkt 1 pw, to nie tylko obszar objęty systemem kanalizacji zbiorczej, ale również stanowić go może obszar ujęty w otwarty lub zamknięty systemy kanalizacji deszczowej służący do odprowadzania opadów atmosferycznych. Istotnym jest w obu wypadkach, aby na danym obszarze istniał system tj. zespół powiązanych urządzeń służących do odprowadzania z danego obszaru wód opadowych lub roztopowych. W przypadku "otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacji deszczowej", w ramach którego ustawodawca nie posłużył się spójnikiem "albo" (alternatywną rozłączną), lecz spójnikiem "lub", przyjąć należy, że system ten może być otwarty, może też być zamknięty, ale również może być mieszany tj. częściowo otwarty, a częściowo zamknięty.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 wskazanej ustawy.
Jednocześnie należy wskazać, że na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.