Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 października 2010 r. Zakład Wodociągów i Kanalizacji [...] Sp. z o.o. w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej. Wraz ze skargą uiszczony został wpis w wysokości 200 zł
W myśl przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym strona skarżąca, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2010r., wezwana została we wskazanym siedmiodniowym terminie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...).
Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnianie braków doręczona została stronie skarżącej w dniu 7 grudnia 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 10).
Pismem z dnia 8 grudnia 2010r. strona skarżąca złożyła do Sądu wniosek o cofnięcie skargi z dnia 25 października 2010 r., z uwagi na wydanie w dniu 9 listopada 2010r. przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] decyzji nr [...], uchylającej zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2010 r., nr [...], jak również decyzję ją poprzedzającą.
Cofnięcie skargi jest instytucją uregulowaną w art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zauważyć ponadto należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca.
Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, Lex nr 335007).
Z uwagi zatem na fakt, iż strona skarżąca nie uzupełniała braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 powyżej wskazanej ustawy