Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 24 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 1416/16

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiecie podjęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o uznaniu K. W. za osobę bezrobotną z dniem [...] stycznia 2014 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosła K. W. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718), -"p.p.s.a.", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z art. 101 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r., poz. 23, dalej powoływana jako "k.p.a."), na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.

Brzmienie art. 101 § 3 k.p.a. wskazuje jednoznacznie na to, że stronie przysługuje zażalenie jedynie na postanowienia wstrzymujące tok postępowania, tj. na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, nie przysługuje ono na podjęcie zawieszonego postępowania. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przepis ten nie obejmuje rozstrzygnięć negatywnych tj. nie wstrzymujących biegu postępowania administracyjnego (vide wyroki NSA z 12.02.2014 r., II OSK 2509/12, z 18.07.2014 r., II OSK 340/13, z 28.05.2014 r., II OSK 2975/12, z 12.02.2014 r., I OSK 2507/12 oraz postanowienie NSA z 17.07.2014 r., II GSK 1651/14, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd w pełni przychyla się do zaprezentowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładni art. 101 § 3 k.p.a. Orzecznictwo w tym zakresie, jak to zostało wskazane wyżej, jest już ugruntowane.

Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na to, że w art. 131 p.p.s.a. ustawodawca w sposób precyzyjny określił zakres zaskarżenia tego rodzaju postanowień. Zażalenie do sądu przysługuje na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania i odmowę jego podjęcia. Zmiana brzmienia przepisu art. 131 p.p.s.a. wynika z wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Ustawodawca dostrzegając wcześniejsze rozbieżności orzecznicze na tle tego przepisu uznał za celowe jasne sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia. Co prawda przepisów p.p.s.a. nie stosuje się w postępowaniu przed organami administracji, to jednak ze względu na zasadę jednolitości prawa i spójnej jego wykładni nie powinno budzić wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia są w tym wypadku jedynie postanowienia o zawieszeniu i o odmowie podjęcia postępowania.

Ustosunkowując się do treści pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu Wojewody [...], z którego wynika, że strona została pouczona o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia za pośrednictwem organu, który je wydał, należy podkreślić, że błędne pouczenie strony przez organ nie może zmieniać obowiązującego porządku prawnego. Pouczenie to stanowi oczywisty błąd organu.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.