Uzasadnienie
II SA/Bd 1438/ 14
Starosta Powiatu G. decyzją [...] z dnia [...] lipca 2014 r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z zm.) oraz art. 104 Kpa po rozpatrzeniu wniosku inwestora, W. P. o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego wraz z infrastrukturą techniczną usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości M. R., obręb M. R., gmina G.- odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego.
Odwołanie od tej decyzji złożyli: ww. inwestor J. M. i Powiatowy Zarząd Dróg w G.. Inwestor zarzucił naruszenie art. 6- 8, 12, 35 i 107 Kpa oraz art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a ponadto nieadekwatność zaskarżonej decyzji i brak korespondowania z istniejącym stanem zarówno faktycznym jak i prawnym, wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę w myśl art. 138 § 1 pkt 2 Kpa lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarząd Dróg natomiast sprzeciwił się - z uwagi na możliwość powstania zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - jakimkolwiek robotom realizowanym w sąsiedztwie drogi C.- S. a J. M. wskazał, że realizacja projektu spowoduje odwodnienie terenu, a więc i jego działki sąsiadującej z działką, na której inwestor zamierza zrealizować swoje zamierzenia.
Wojewoda K.- P. decyzją z [...] października [...] na podstawie art. 138 § 2 Kpa oraz art. 82 ust. 3 ww. ustawy Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, ponieważ nieprawidłowo ustalono strony postępowania i nie wskazano podstawy ich ustalenia.
Skargę na tą decyzję złożył J. M. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenia art. 7,77, 127 i 134 Kpa, wywodząc, że jego odwołanie nie zostało rozpoznane oraz że inwestycja W. P. zniszczy zagospodarowanie jego działki.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżący odwołał się od decyzji organu I instancji w niniejszej sprawie, czego potwierdzeniem jest jego wypowiedź na rozprawie sądowej. Świadomym faktu złożenia odwołania był i organ odwoławczy, tj. Wojewoda K.-P.. Potwierdzeniem tego jest chociażby zaskarżona decyzja w której in principio znajduje się stwierdzenie, że "...po rozpoznaniu odwołania Pana W. P., Pana J. M. i Powiatowego Zarządu Dróg w G. od decyzji Starosty G. z dnia [...] lipca 2014 r." Również na stronie drugiej zaskarżonej decyzji w jej uzasadnienie organ stwierdza "Po rozpatrzeniu wniesionych odwołań..." Tymczasem w zakończeniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ stwierdza "Odwołania Pana J. M. i Powiatowego Zarządu Dróg w G. nie będą rozpatrywane, ponieważ dotyczą sposobu realizacji robót budowlanych i nie są przedmiotem oceny organów administracji architektoniczno-budowlanej". Jest to więc oczywista wewnętrzna sprzeczność zaskarżonej decyzji.
Analiza jej uzasadnienia również prowadzi do wniosku, że odwołanie skarżącego pozostało poza uwagą i obszarem analizy Wojewody K.-P., po prostu nie zostało przez organ odwoławczy rozpatrzone. Zgodnie z przepisami Kpa, organ odwoławczy bada dopuszczalność odwołania i wypadku uznania, iż nie jest dopuszczalne rozstrzyga o tym w sposób przewidziany przepisami Kpa. Tego w niniejszej sprawie organ również zaniechał.
Ponadto wydając zaskarżoną decyzję organ naruszył przepisy art. 15 i 138 § 2 Kpa. W świetle tych przepisów organ odwoławczy winien ponownie rozpoznać sprawę, zaś uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, może nastąpić tylko wtedy, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie takiej oceny nie zawiera. Należy też zauważyć, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest bardzo lakoniczne i w zdecydowanej swej większości poświęcone jest przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania. Nie zawiera też oceny zebranych w sprawie dokumentów. Dotyczy to także wykazu właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, co ma szczególne znaczenie zważywszy na zarzut stawiany przez organ odwoławczy organowi pierwszej instancji.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić zaskarżoną decyzję i dlatego orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku, rozstrzygnięcie w pkt 2 i 3 opierając na przepisach art. 151 oraz 200 ww. ustawy. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych wywodów, które po myśli art. 153 przywoływanej ustawy są dla organu wiążące. Rzeczą organu będzie więc rozpatrzenie ponownie sprawy z uwzględnieniem przywołanych wyżej przepisów Kpa oraz z poszanowaniem zasad określonych w art. 6-16 Kpa.