Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 25 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1568/13

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
Sędzia WSA Wojciech Jarzembski przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Renata Owczarzak
Sędzia WSA Małgorzata Włodarska
Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 marca 2014r.
Sprawa
sprawy ze skargi S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Burmistrza W. na podstawie art. 17 i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992) oraz art. 12 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 1548) przyznano S. W. dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego w kwocie 100 zł na okres od dnia [...] maja 2013 r. do [...] czerwca 2013 r.

W odwołaniu S. W. wniosła o zmianę decyzji organu pierwszej instancji i przyznanie jej dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego na okres od [...] stycznia 2013 r. do [...] czerwca 2013 r. Wskazała, że okres, na który został jej przyznany dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego winien być określony od dnia [...] stycznia 2013 r., a więc od daty wejścia w życie ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, art. 12 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że niezbędną przesłanką do przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego jest posiadanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od dnia [...] stycznia 2013 r. do dnia [...] czerwca 2013 r. Jak wskazało SKO skarżącej przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...]maja 2013 r. W dniu wydania przedmiotowej decyzji SKO orzekło również o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], którą przyznano świadczenie pielęgnacyjne w związku z czym zdaniem organu odwoławczego prawidłowo organ I instancji orzekł o przyznaniu dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...] maja 2013 r.

W skardze S. W. wniosła o uchylenie decyzji SKO i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji, kwestionując termin na jaki ustalono jej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Wskazała, że dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego winien jej zostać przyznany od dnia [...] stycznia 2013 r., a więc od daty wejścia w życie ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw. W jej ocenie brzmienie art. 24 ust. 2a ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazuje, że ustawodawca odróżnia wydanie orzeczenia o niepełnosprawności od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności. Okoliczność, że skarżąca uzyskała korzystne dla niej rozstrzygnięcie związane z niepełnosprawnością córki dopiero przed sądem powszechnym, w wyroku w którym określono, iż jedna z przesłanek determinuje przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zachodzi od dnia [...] maja 2013 r. nie oznacza, że świadczenie pielęgnacyjne winno być przyznane począwszy od dnia [...] maja 2013 r., gdyż o tym przesądza data złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności zgodnie z art. 24 ust. 2a ww. ustawy.

W odpowiedzi na skargę SKO w T. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

  1. a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
  2. b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
  3. c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do przepisów art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja SKO z dnia [...] października 2013 r. na [...] utrzymująca w mocy wydaną z upoważnienia Burmistrza W. decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. na [...]. Decyzją organu I instancji przyznano skarżącej dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego w kwocie 100 zł na okres od dnia [...] maja 2013 r. do [...] czerwca 2013 r.

Ustalony przez organ stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Spór między stronami budzi jedynie określony w decyzji termin, na jaki przyznano skarżącej dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego.

Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992) świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje m.in matce, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Z przepisu powyższego wynika jednoznacznie, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje matce dziecka, która zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności przy czym z orzeczenia tego wynikać musi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ustalenie prawa doświadczenia pielęgnacyjnego możliwe jest jedynie w przypadku kumulatywnego spełniania wszystkich przesłanek określonych ww. przepisie.

W przepisie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 1548) przewidziano, że m.in. osobom, którym przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych za każdy miesiąc w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 30 czerwca 2013 r., w którym przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, przysługuje dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego. Dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje w wysokości 100,00 zł miesięcznie (ust. 2).

Z powyższego wynika, że niezbędną przesłanką do przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego jest posiadanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od dnia wejścia w życie ww. ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw tj. [...] stycznia 2013 r. do [...] czerwca 2013 r. Ponadto prawo do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje za każdy miesiąc, za który przysługuje świadczenie pielęgnacyjne.

Organ rozpatrując sprawę dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, w zakresie okresu na jaki przysługiwało skarżącej prawo do przedmiotowego dodatku związany był rozstrzygnięciem w zakresie świadczenia pielęgnacyjnego. Świadczenie pielęgnacyjne przyznane zostało skarżącej decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] na okres od [...] maja 2013 r. do [...] maja 2015 r. Skoro więc świadczenie pielęgnacyjne ustalone zostało skarżącej na mocy ww. decyzji na okres od [...] maja 2013 r. do [...] maja 2015 r., to dodatek do tego świadczenia przyznany mógł być skarżącej tylko i wyłącznie za miesiąc maj i czerwiec 2013 r. Wskazać w tym miejscu należy, że skarżąca kwestionując termin na jaki przyznano jej świadczenie pielęgnacyjne odwołała się od decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Rozstrzygniecie to zostało jednak utrzymane w mocy decyzją SKO w T. z dnia [...] października 2013 r. nr [...], a następnie skarga na decyzję organu odwoławczego została oddalona wyrokiem WSA w Bydgoszczy z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1567/13.

W tym stanie rzeczy, uznając że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.