Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Burmistrza W. na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3, § 3 ust. 1 i 2, § 4, § 5 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 413) przyznano S. W. pomoc finansową dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego w kwocie 200 zł miesięcznie na okres od [...] maja 2013 r. do [...] grudnia 2013 r.
W odwołaniu S. W. wniosła o zmianę decyzji organu pierwszej instancji i przyznanie jej dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego na okres od [...] kwietnia 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. Wskazała, że okres, na który została jej przyznana pomoc finansową dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego winien być określony od dnia [...] kwietnia 2013 r., a więc od daty wejścia w życie ww. rozporządzenia z dnia 26 marca 2013 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że niezbędną przesłanką do przyznania pomocy za miesiąc kwiecień jest posiadanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w tym miesiącu. Jak wskazało SKO skarżącej przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od dnia [...] maja 2013 r. W dniu wydania przedmiotowej decyzji SKO orzekło również o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], którą przyznano świadczenie pielęgnacyjne, w związku z czym zdaniem organu odwoławczego prawidłowo organ I instancji orzekł o przyznaniu pomocy finansowej dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego od [...] maja 2013 r.
W skardze S. W. wniosła o uchylenie decyzji SKO i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Kwestionowała określony w decyzji o ustaleniu prawa do świadczenie pielęgnacyjnego termin na jaki przyznane zostało jej to świadczenie. W jej ocenie brzmienie art. 24 ust. 2a ww. ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazuje, że ustawodawca odróżnia wydanie orzeczenia o niepełnosprawności od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności. Okoliczność, że skarżąca uzyskała korzystne dla niej rozstrzygnięcie związane z niepełnosprawnością córki dopiero przed sądem powszechnym, w wyroku w którym określono, iż jedna z przesłanek determinuje przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zachodzi od dnia [...] maja 2013 r. nie oznacza, że świadczenie pielęgnacyjne winno być przyznane począwszy od dnia [...] maja 2013 r., gdyż o tym przesądza data złożenia wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności zgodnie z art. 24 ust. 2a ww. ustawy.
W odpowiedzi na skargę SKO w T. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do przepisów art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja SKO z dnia [...] października 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy wydaną z upoważnienia Burmistrza W. decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Decyzją organu I instancji przyznano skarżącej pomoc finansową dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego w kwocie 200 zł miesięcznie na okres od [...] maja 2013 r. do [...] grudnia 2013 r.
Ustalony przez organ stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Spór między stronami budzi jedynie okres na jaki przyznano skarżącej pomoc finansową dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego.
Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992) świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje m.in matce, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Z przepisu powyższego wynika jednoznacznie, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje matce dziecka, która zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności przy czym z orzeczenia tego wynikać musi konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ustalenie prawa doświadczenia pielęgnacyjnego możliwe jest jedynie w przypadku kumulatywnego spełniania wszystkich przesłanek określonych ww. przepisie.
W § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 413) przewidziano, że prawo do pomocy przysługuje osobom mającym ustalone za miesiąc kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad lub grudzień 2013 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, spełniającym warunki określone w art. 17 ustawy. W ust. 2 wskazano, że pomoc przysługuje w wysokości 200 zł miesięcznie. Z powyższego wynika, że niezbędną przesłanką do przyznania przedmiotowej pomocy finansowej jest posiadanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie wskazanym w ww. przepisie.
Organ rozpatrując sprawę pomocy finansowej dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, w zakresie okresu na jaki przysługiwała skarżącej ta pomoc związany był rozstrzygnięciem w zakresie świadczenia pielęgnacyjnego. Świadczenie pielęgnacyjne przyznane zostało skarżącej decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] na okres od [...] maja 2013 r. do [...] maja 2015 r. Skoro więc świadczenie pielęgnacyjne ustalone zostało skarżącej na mocy ww. decyzji na okres od [...] maja 2013 r. do [...] maja 2015 r., to pierwszym miesiącem w jakim przedmiotowa pomoc finansowa mogła być przyznana skarżącej był miesiąc maj 2013 r. Wskazać w tym miejscu należy, że skarżąca kwestionując termin na jaki przyznano jej świadczenie pielęgnacyjne odwołała się od decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Rozstrzygniecie to zostało jednak utrzymane w mocy decyzją SKO w T. z dnia [...] października 2013 r. nr [...], a następnie skarga na decyzję organu odwoławczego została oddalona wyrokiem WSA w Bydgoszczy z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1567/13.
W tym stanie rzeczy, uznając że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.