Uzasadnienie
W dniu 17 listopada 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) D. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wniosek swój uzasadniła trudną sytuacją materialną oraz zdrowotną. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego, które miesięcznie wynosi [....] zł oraz wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia w wysokości [...] zł. We wniosku podała, że miesięcznie wydaje [...] zł na fundusz remontowy,[...] zł na telefon, [...]zł za gaz. Poza tym zakupuje lekarstwa oraz płaci wysokie rachunki za energię elektryczną. Jest właścicielką mieszkania o powierzchni [...] m2. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego bez uszczerbku w swoim utrzymaniu.
Przede wszystkim należy mieć na względzie to, że Referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] marca 2011r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. Wówczas dochód skarżącej stanowiący jedynie świadczenie emerytalne wynosił [...] zł miesięcznie. Obecnie jej świadczenie emerytalne w zakresie kilku miesięcy wzrosło do kwoty [....] zł. Ponadto w porównaniu z poprzednim wnioskiem skarżąca wykazała, że uzyskuje dochód w wysokości [...] zł z tytułu umowy zlecenia co daje łącznie [....] zł. Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż obecnie jej dochód uległ znacznemu zwiększeniu a tym samym jej sytuacja finansowa uległa poprawie. Skarżąca zaś przywołała te same argumenty, co w uprzednio złożonym wniosku powołując się m.in. na zły stan zdrowia.
Ponadto dzięki temu, że wnioskodawczyni została zwolniona od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, pozwoliło to zachować w jej budżecie domowym łączną kwotę [...] zł tj. [...] zł od wpisu sądowego oraz 100 od opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia. Tymczasem miesięczne minimalne wynagrodzenie w 2011r. wynosi [...] zł i jest ono znacznie niższe od miesięcznego dochodu skarżącej, które wynosi [....] zł.
Wnosząc przedmiotowy wniosek skarżąca zażądała jednocześnie rozszerzenia prawa pomocy o ustanowienie radcy prawnego. W konsekwencji wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym zaś przepis wyraźnie wskazuje, że w tym stanie rzeczy powinna wykazać, że nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych. Tymczasem uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości wskazanej powyżej – tym samym nie spełnia wymagań zawartych w ww. przepisie.
Wymaga również podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.