Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał D.C. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącej radca prawny R.J. złożył dnia 15 lutego 2012r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 7 września 2011r. o sygn. akt II SA/Bd 159/11 oraz wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości czterokrotności stawki minimalnej z uwagi m.in. na niezwłocznie podjęte w sprawie czynności kosztem bieżących zadań oraz dokonaną analizę orzecznictwa.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 221,40 zł (łącznie z podatkiem VAT) stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Stawka ta w sprawach wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia, wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) cyt. rozporządzenia 75% tej stawki.
Należy również wskazać, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia w wysokości czterokrotności stawki minimalnej z powodów przez niego przedstawionych, ponieważ wskazane przez niego argumenty wskazują jedynie na podjęcie zwykłych czynności przy rozpoznawaniu sprawy z należytą starannością a nie jakiegoś szczególnego zaangażowania wykraczającego poza przyjęty wzór.
Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.