Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę A. K. na decyzję [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich.
W dniu [...] stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego) A. K. tytułując siebie jako radca prawny, złożył w tutejszym Sądzie sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od w/w wyroku, nie uiszczając przy tym żadnej kwoty, tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.), zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast obowiązek uiszczenia kosztów sądowych obciąża tego, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 cyt. ustawy).
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej wymaga dopełnienia wszystkich wymogów formalnych określonych przepisami cyt. ustawy. Jednym z podstawowych warunków, wymagającym spełnienia dla nadania prawidłowego biegu skardze kasacyjnej, jest opłacenie wpisu stałego lub stosunkowego, który zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. należy uiszczać od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji.
W rozpatrywanej sprawie uznać należy, że przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, co w świetle przepisu art. 231 p.p.s.a. przesądza o stałym charakterze wpisu, którego wysokość zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późń. zm.) wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Należy też zwrócić uwagę, że zgodnie z przepisem art. 221 p.p.s.a., nieopłacone lub nieprawidłowo opłacone pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Ratio legis tego przepisu oparte jest na przyjętym przez ustawodawcę określonym poziomie profesjonalizmu jakim powinni legitymować się pełnomocnicy świadczący usługi w zakresie pomocy prawnej i zastępstwa procesowego.
Takie stanowisko zostało potwierdzone wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 stwierdzającym, że art. 219 § 2 i art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są zgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie są niezgodne z art. 77 ust. 2 Konstytucji, natomiast § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Trybunał Konstytucyjny w tym wyroku potwierdził, iż art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. oznacza, że z dniem jego ogłoszenia w Dzienniku Ustaw (17 marca 2006 r.) utracił moc obowiązującą przez przepis § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia, który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Z tą datą obowiązek uiszczenia należnej opłaty bez wezwania dotyczy również wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego do sądu administracyjnego pierwszej instancji za pośrednictwem organu.
Badając sprawę, Sąd stwierdził brak dowodu na to by radca prawny uiścił wpis w wysokości wynikającej z właściwych przepisów.
W związku z niedopełnieniem ustawowego wymogu należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy działając na podst. art. 221 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.