Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] stycznia 2009 r., stanowiącym skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 października 2008 r., którym tutejszy Sąd oddalił skargę A. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich, skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych.
Ponieważ wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu, referendarz sądowy zarządził przesłanie skarżącemu formularza PPF w celu jego wypełnienia i przedłożenia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Stosowne wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2009 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. [...] akt sprawy), w związku z czym siedmiodniowy termin wyznaczony do wypełnienia i przedłożenia urzędowego formularza upływał z dniem [...] marca 2009 r. We wskazanym wyżej terminie skarżący nie uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z doręczonego mu wezwania, uiszczając jednakże wpis sądowy.
Wobec wskazanych wyżej okoliczności referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 22 maja 2009 r., działając w oparciu o przepis art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. A. K. wniósł skutecznie sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, jednakże pismo to wpłynęło do tutejszego Sądu już po przekazaniu skargi kasacyjnej wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, w związku z czym nie można było ponownie rozpoznać wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. K., kończąc prawomocnie postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Reguła ta odnosi się również do postępowań incydentalnych, wszczynanych wskutek złożenia wymaganego wniosku, w tym również do postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, bowiem przepis art. 64 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiedni przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z incydentalnego charakteru postępowania wszczętego wskutek złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że może się ono toczyć tylko do momentu prawomocnego zakończenia postępowania głównego. Dlatego też przyjmuje się, że wniosek dotyczący prawa pomocy złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., natomiast w przypadku braku merytorycznego rozpoznania takiego wniosku przed prawomocnym zakończeniem postępowania głównego, postępowanie wywołane jego wniesieniem podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie postępowanie główne zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 r. Tym samym ponowne rozpoznanie przez Sąd złożonego przez A. K. wniosku o przyznanie prawa pomocy, które musiałoby nastąpić z racji skutecznego wniesienia przez skarżącego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na tę okoliczność należało wydać postanowienie o umorzeniu postępowania wszczętego złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w oparciu o przepisy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.