Uzasadnienie
Decyzją z [...] października 2018 r. nr [...] Starosta W., na podstawie art. 36a ust. 1 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm., zwanej dalej "Prawem budowlanym"), po rozpatrzeniu wniosku inwestora A. E. – zmienił swoją decyzję z [...] lipca 2010 r. [...] Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. E. Z. Usługowo – Handlowy "M. B." pozwolenia na rozbudowę sklepu spożywczo – przemysłowego na działce nr [...] i nr [...], w obrębie ewidencyjnym M. L., G. L., zmienioną decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. [...] Nr [...] w sprawie lokalizacji schodów – z budynku na zewnątrz budynku.
Starosta w sentencji decyzji z [...] października 2018 r. wskazał, że zmiana decyzji nastąpi w zakresie przebudowy i zmiany przeznaczenia drugiej kondygnacji budynku handlowo – usługowego będącego w budowie na przedszkole wraz z obudową klatki schodowej na działce nr [...] i nr [...] oraz przebudowy i zmiany sposobu użytkowania drugiej kondygnacji istniejącego budynku usługowo – handlowego na przedszkole wraz z rozbudową o klatkę schodową na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w obrębie ewidencyjnym miasto L..
W złożonym odwołaniu skarżąca A. O. podniosła, że jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na działkach nr [...] i [...]. Odwołująca zarzuciła, że inwestor nie ma prawa dysponowania na cele budowlane działką nr [...]. Podniosła także, że nie otrzymała wskazanych w uzasadnieniu decyzji Starosty sześciu różnych decyzji z okresu od 2010 r. do 2018 r. oraz jednego postanowienia, pomimo że z racji posiadanego ograniczonego prawa rzeczowego obciążającego działkę nr [...] była stroną w sprawach dotyczących realizacji przedmiotowej inwestycji.
Decyzją z [...] stycznia 2019 r. nr [...]. MSe Wojewoda [...] – P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że decyzją z [...] lipca 2010 r. [...] Nr [...] Starosta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbudowę sklepu spożywczo - przemysłowego na działce nr [...] przy ul. [...] [...]. Zgodnie z projektem budowlanym całość inwestycji miała być zlokalizowana na działce nr [...] Działka nr [...] nie była przedmiotem zainwestowania, toteż nie musiała być wykazywana przez inwestora we wniosku o pozwolenie na budowę. Działka nr [...] nie znajdowała się też w obszarze oddziaływania inwestycji, ponieważ od terenu inwestycji oddzielała ją zabudowana działka nr [...], także należąca do inwestora.
Ponadto z mapy do celów projektowych (aktualnej na dzień [...] czerwca 2009 r.), na której naniesiono projekt zagospodarowania terenu wynika, że na działce nr [...] istnieją już dwa budynki oznaczone [...] zaś działka nr [...] także zabudowana jest budynkiem.
Decyzją Nr [...] z [...] lipca 2012 r. Starosta zmienił swoją decyzję z [...] lipca 2010 r. w zakresie lokalizacji schodów - z budynku na zewnątrz budynku. Zgodnie z projektem budowlanym schody zewnętrzne miały być usytuowane na działce nr [...], zatem zmiana projektu budowlanego zatwierdzona decyzją nr [...] z [...] lipca 2012r., nie miała żadnego wpływu na działkę nr [...], ani w żaden sposób nie ograniczała korzystania z tej działki. W tym czasie kwestie własności działki nr [...], nie miały znaczenia dla powyższych spraw, ponieważ działka ta nie była przedmiotem zainwestowania, ani nie znajdowała się w obszarze oddziaływania obiektu.
Zdaniem Wojewody dopiero zmiana powyższych decyzji zatwierdzona w dniu [...] października 2018 r., decyzją nr [...] dotycząca przebudowy i zmiany przeznaczenia drugiej kondygnacji budynku handlowo-usługowego będącego w budowie na przedszkole wraz z obudową klatki schodowej na działce nr [...] oraz przebudowy i zmiany sposobu użytkowania drugiej kondygnacji istniejącego budynku usługowo-handlowego na przedszkole wraz z rozbudową o klatkę schodową na działce nr [...] położonej przy ul. [...], obejmuje swoim zakresem działki nr [...] i [...].
Wojewoda wskazał, że z kopii aktu notarialnego znajdującego się w aktach sprawy organu I instancji wynika, że H. i A. E. zakupili w dniu [...] października 2012 r. od [...] działkę nr [...] o pow. 20 m2. W akcie notarialnym opisano służebność gruntową wynikającą z księgi wieczystej KW nr [...] obciążającą m.in. działkę nr [...] na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości objętej KW nr [...]. Księga o aktualnym numerze [...] dotyczy działki nr [...], której właścicielką jest skarżąca A. Ł. O.. Działka nr [...] jest działką władnącą w stosunku do działki nr [...]. Wynika to z działu I-Sp - "Spis praw związanych z nieruchomością księgi wieczystej". Znajduje się tam zapis: "uprawnienie z tytułu służebności gruntowej obciążającej działkę nr [...], która ma urządzoną księgę wieczystą KW nr [...] na rzecz każdoczesnego właściciela tej nieruchomości". Na marginesie Wojewoda zauważył, że działka nr [...] jest także obciążona służebnością na rzecz sąsiedniej działki nr [...].
Wojewoda stwierdził wobec tego, że inwestor będąc współwłaścicielem działki nr [...] pomimo, że działka ta jest obciążona służebnością, z momentem zakupu ma prawo nią dysponować na cele budowlane.
Wojewoda ustalił także, że działka nr [...] zabudowana jest dwoma budynkami. Pierwszy budynek przy ul. [...], o powierzchni zabudowy 84 m2 jest oznaczony nr ewidencyjnym budynku 235;1, natomiast drugi budynek przy ul. [...], o powierzchni zabudowy 132 m2 oznaczony jest nr ewidencyjnym budynku 235;2.
Działka nr [...] stanowi wąski pas gruntu o pow. 20 m2 pomiędzy działką nr 235 i budynkiem oznaczonym nr [...];2 należącymi do inwestora a działką nr [...] należącą do odwołującej. Działka ta obejmuje także wąski fragment budynku oznaczonego nr [...];2. Do ściany tego budynku w rzeczywistości bezpośrednio przylega budynek znajdujący się na działce nr [...]/ 1. Ze zdjęć znajdujących się na G. M. wynika, że ściany budynków ściśle do siebie przylegają i nie ma pomiędzy nimi przejścia. Działka nr [...] ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej tj. do ul. [...].
W związku z powyższym organ odwoławczy wystąpił do inwestora i odwołującej z zapytaniem (pismo z [...] grudnia 2018 r.), w jaki sposób jest wykonywana służebność na działce nr [...], ponieważ w opinii organu odwoławczego służebność ta faktycznie nie może być wykonywana. Przejście i przejazd przez działkę nr [...] może się odbywać z działki na [...] jedynie na działkę nr [...], która należy do inwestora. Odwołująca w odpowiedzi z [...] stycznia 2019 r. stwierdziła, że aktualnie nie ma możliwości wykonywania służebności gruntowej na działce nr [...] z tego względu, iż działka ta została zabudowana; zabudowa w opinii odwołującej nastąpiła bez pozwolenia na budowę i stanowi samowolę budowlaną. Inwestor pismem z [...] grudnia 2018 r. stwierdził, że "działka obciążona służebnością jest oddzielona działkami nr [...] W związku z powyższym prowadzona inwestycja nie wpływa na przedmiot wykonania służebności osobistej dla działki nr [...]".
Zatem inwestor nie wyjaśnił, w jaki sposób wykonywana jest służebność. Wobec tego Wojewoda uznał, że służebność ta faktycznie nie jest w żaden sposób wykonywana, bo od momentu jej częściowej zabudowy budynkiem oznaczonym nr [...];2 i zabudowy działki nr [...], faktycznie nie może być wykonywana.
Wojewoda wskazał także, że z informacji uzyskanych ze Starostwa Powiatowego we [...] wynika, że [...] stycznia 1999 r. została wydana decyzja nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla spółki Chaberpol w [...] polegająca na modernizacji budynku handlowo-usługowego położonego na działce przy ul. [...]. Zatem skoro spółka uzyskała pozwolenie na modernizację powyższego budynku, to budynek ten musiał już istnieć znacznie wcześniej. Zatem kwestie związane z podejrzeniem samowolnej zabudowy działki nr [...] nie są przedmiotem niniejszego postępowania i powinny zostać zbadane przez organ nadzoru budowlanego.
Wojewoda stwierdził, że planowana inwestycja niewątpliwie obejmuje swoim zakresem działkę nr [...], ponieważ na jej fragmencie oraz na działce nr [...] planowany jest plac zabaw. Pozostała część działki [...] zabudowana fragmentem budynku także będzie wykorzystana do realizacji planowanego przedsięwzięcia, ponieważ pomieszczenia znajdujące się na drugiej kondygnacji budynku nr [...];2 będą adaptowane na potrzeby jadalni, kuchni i myjni termosów.
Pomimo tego, w opinii organu odwoławczego planowana inwestycja nie będzie miała wpływu na dotychczasowe wykonywanie służebności na działce nr [...] z powodów, o których była mowa powyżej.
Organ stwierdził, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny, sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, wnioskodawca uzyskał także niezbędne pozwolenia, opinie i uzgodnienia. Ze znajdującego się w aktach sprawy organu I instancji kopii dziennika budowy nr [...] wynika ponadto, że budowa nie została przerwana na okres dłuższy niż trzy lata, ani nie została zakończona. Istnieje zatem formalna możliwość zmiany pierwotnego pozwolenia na budowę.
Wojewoda wskazał ponadto, że przedłożony projekt budowlany jest też zgodny z ustaleniami zawartymi w:
- - ostatecznej decyzji Burmistrza [...] i M. L. o warunkach zabudowy z [...] grudnia 2009 r. o znaku [...],
- - ostatecznej decyzji Burmistrza [...] i M. L. zmieniającej ww. decyzję z [...] marca 2010 r. o znaku [...],
- - ostatecznej decyzji B. L. z [...] marca 2018 r. o znaku: [...]
- - ostatecznej decyzji Burmistrza [...] i M. L. z [...] czerwca 2018 r. o znaku: [...].,
- - ostatecznej decyzji B. L. z [...] sierpnia 2018 r. o znaku: [...].,
- - ostatecznej decyzji B. L. z [...] września 2018 r. o znaku: [...]., zmieniającą ww. decyzję z [...] marca 2018 r.,
- - postanowieniem B. L. z [...] września 2018 r. o znaku: [...] prostującym błąd pisarski zawarty w decyzji z [...] września 2018 r.
Wobec powyższego Wojewoda uznał, że spełnione są wszystkie wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, nie było zatem podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji.
W skardze do sądu administracyjnego A. O. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody z [...] stycznia 2019 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z [...] października 2018 r. zarzucając jej naruszenie:
- - art. 7 k.p.a. polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy,
- - art. 75 w związku z art. 78 k.p.a. polegające na niedopuszczeniu istotnych dla wyjaśnienia sprawy dowodów,
- - art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na naruszeniu obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, przez co organ niewłaściwie ocenił materiał dowodowy, a wręcz zaniechał jego zebrania w wymaganym przez prawo zakresie,
- - art. 35 i 32 Prawa budowlanego przez wydanie decyzji pomimo niezaistnienia przesłanek ze wskazanych przepisów.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organy administracji w dużej mierze bazowały na zapewnieniach inwestora, a nie na dowodach. Inwestor nie wykazał w sposób prawem przepisany, aby posiadał tytuł prawny do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane. W aktach sprawy brak dokumentu potwierdzającego legalność pobudowania obiektu na działce nr [...].
Skarżąca podniosła także, że nie była informowana o postępowaniach zakończonych decyzjami powołanymi w uzasadnieniu decyzji Wojewody. Skarżąca zarzuciła, że organ nieprawidłowo dokonał ustaleń w sprawie bazując na kserokopii aktu notarialnego; kserokopia nie będąc dokumentem, nie może być uznana za dowód w sprawie. Zdaniem skarżącej nie można zgodzić się ze stwierdzeniem organu, że skoro inwestor zakupił działkę nr [...], to tym samym może nią dysponować na cele budowlane. Działka ta jest bowiem obciążona służebnością, zatem jej zabudowanie jest niezgodne z obowiązującymi normami prawnymi.
Skarżąca wskazała, że budynek posadowiony na działce nr [...] przy ul. [...] został pobudowany bez pozwolenia na budowę. Okoliczność, że [...] stycznia 1999 r. została wydana decyzja nr [...] zezwalająca na modernizację budynku handlowo – usługowego nie świadczy o tym, że budynek został wybudowany po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Organ jedynie domniemywa, że skoro budynek został wybudowany, to najpewniej zgodnie z prawem; nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania dowodowego. Co więcej, zdaniem skarżącej modernizacja dotyczyła budynku na działce nr [...] a nie na działce nr [...].
Skarżąca podniosła również, że organ nie sprawdził, czy decyzje wskazane na stronie 4 uzasadnienia zaskarżonej decyzji zostały wydane zgodnie z prawem.
Skarżąca zarzuciła, że organy w celu ustalenia rzeczywistej sytuacji nie skorzystały z możliwości przeprowadzenia dowodu ze świadków czy wizji lokalnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innego powodu niż wskazuje skarżąca.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej w skrócie "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd z urzędu. tj. nawet w przypadku braku wskazania przez stronę skarżącą, bierze pod uwagę zaistniałe na etapie postępowania administracyjnego naruszenia prawa.
W przedmiotowej sprawie należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że zaskarżona decyzja Wojewody, jak też poprzedzająca ją decyzją Starosty, zostały wydane w trybie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.
Mając na względzie treść cytowanego przepisu w rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma odpowiedz na pytanie, czy zasadnie organy uznały, że zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę, w trybie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, polegająca na zatwierdzeniu projektu budowlanego określonego jako "Zmiana sposobu użytkowania drugiej kondygnacji budynku usługowo – handlowego na przedszkole" zlokalizowanego na działkach nr [...] i 460/5 w L. była dopuszczalna.
Podkreślenia wymaga, że w polskim systemie prawnym obowiązuje zasada, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego). Natomiast przepis art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, będący materialnoprawną podstawą decyzji organów obu instancji, stanowi, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Katalog istotnych odstępstw od projektu budowlanego zawiera z kolei przepis art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. W myśl tego unormowania istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie:
- 1) projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury;
- 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a;
- 3) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z obiektu budowlanego przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze;
- 4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części;
- 5) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, innych aktów prawa miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
- 6) wymagającym uzyskania lub zmiany uzgodnień lub pozwoleń, które są wymagane do uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia:
- a) budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub
- b) przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b.
Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że dla zmiany udzielonego pozwolenia na budowę istotne znaczenie ma ustalenie zakresu i charakteru planowanej przez inwestora zmiany zamierzeń budowlanych. Zmiana decyzji w trybie w art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego jest bowiem dopuszczalna tylko w sytuacji istotnego odstąpienia od zatwierdzonego pierwotnie projektu budowlanego, zaś w przypadku gdy zakres zmian prowadzi do powstania zupełnie nowego obiektu, to wówczas uzasadnione jest uzyskanie na jego wybudowanie pozwolenia na budowę, a nie dokonanie zmiany udzielonego wcześniej pozwolenia na budowę. Innymi słowy rzecz ujmując - zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczyć może tylko takich odstępstw, który mają charakter istotny i nie stanowią o przedstawieniu przez inwestora nowego zamierzenia inwestycyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 14 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 1257/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Decyzja zmieniająca wydana na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego powinna nawiązywać w swojej treści do pozwolenia na budowę, którego przedmiot rozstrzygnięcia zmienia, a więc dotyczyć zmian tylko w zatwierdzonym uprzednio w projekcie budowlanym w zakresie wskazanym w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego.
Wydana w przedmiotowej sprawie decyzja zmieniająca niewątpliwie nawiązuje do pierwotnego pozwolenia na budowę tj. decyzji Starosty z [...] lipca 2010 r., a rodzaj zmian (zmiana zamierzonego sposobu użytkowania budowlanego) mieści się w katalogu istotnych odstępstw z art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. Jednakże organy nie przeprowadziły analizy czy po uwzględnieniu zatwierdzonych zmian zakres zmienionej inwestycji nie będzie wykraczał poza zakres inwestycji określony w projekcie budowlanym zatwierdzonym pierwotnym, zmienianym obecnie, pozwoleniem na budowę.
Należy zauważyć, że pierwotne pozwolenie na budowę tj. decyzja Starosty z [...] lipca 2010 r. (zmieniona decyzją z [...] lipca 2012 r.) obejmowało działania inwestycyjne na działkach nr [...] Jak wynika z projektu zagospodarowania w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją z [...] lipca 2010 r. – inwestycja ta obejmowała działki znajdujące się na rogu ulic św. Anny i B.; była oddzielona od zabudowanej nieruchomości skarżącej (tj. działki nr [...]) budynkami znajdującymi się na działce nr [...]. Ani z części opisowej projektu, ani z rysunków technicznych nie wynika, aby "rozbudowa" miała tworzyć całość z budynkami znajdującymi się na działce nr [...], w szczególności poprzez przejścia na poszczególnych kondygnacjach czy wspólne instalacje. Projekt budowlany zatwierdzony pierwotną decyzją z [...] lipca 2010r. przewidywał zatem, że planowana "rozbudowa" oraz budynki znajdujące się na działce nr [...] będą stanowiła oddzielne, samodzielne obiekty budowlane.
Tymczasem w obecnym postępowaniu inwestor w ramach "istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego" przedstawił projekt budowlany według którego budynek wznoszony jako "rozbudowa" na działkach nr [...] i nr [...] oraz budynki znajdujące się na działce nr [...] (i na działce nr [...] - budynek oznaczony jako 235;2) – stanowią integralną całość. W projekcie budowlanym zatwierdzonym zaskarżoną decyzją, na rzucie drugiej kondygnacji uwidocznione jest przejście w ścianie, która stanowi granicę opisaną z jednej strony jako "Projekt zamienny" a z drugiej strony jako "Zmiana sposobu użytkowania". Porównanie z "rzutem piętra" (rysunek nr [...] w projekcie "pierwotnym") prowadzi do wniosku, że jest to nowe przejście pomiędzy budynkiem stanowiącym "rozbudowę" a dotychczas samodzielnymi budynkami na działce nr [...] (aczkolwiek z niewiadomych powodów opisane jako "istniejące").
Wobec powyższego należy uznać, że planowane przez inwestora "istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego" jest w istocie przedstawieniem projektu budowlanego nowej inwestycji, obejmującej dotychczas samodzielne obiekty budowlane tj. będącą w trakcie budowy "rozbudowę" oraz budynki istniejące na działce nr [...]. Jeżeli zatem planowany zakres zmian zakres prowadzi do powstania zupełnie nowego obiektu (łączącego w sobie "rozbudowę" i budynki na działce nr [...]) w stosunku do obiektu objętego pierwotnym pozwoleniem na budowę – to należy stwierdzić, że wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty nastąpiło z uchybieniem art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Stwierdzenie powyższego uchybienia czyni zbędnym odnoszenie się do zarzutów podnoszonych przez skarżącą w skardze, w szczególności odnośnie dysponowania przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlanego w stosunku do działki nr [...]. W przedmiotowej sprawie brak bowiem możliwości objęcia zakresem inwestycji tj. "rozbudowy" odrębnych obiektów budowlanych znajdujących się na działce nr [...] (czy nr [...]). Problem zatem, czy zostały one wzniesione zgodnie z przepisami prawa nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy. Problem ten może być zbadany w ramach odrębnego postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego.
Należy także zauważyć, że pominięcie skarżącej w postępowaniach zakończonych decyzjami wskazanymi na str. 4 zaskarżonej decyzji nie może być przedmiotem kontroli ani Sądu, ani wcześniej organu w ramach obecnego postępowania prowadzonego na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego. Zarzut pominięcia strony w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) może być podnoszony w toku odrębnego postępowania nadzwyczajnego tj. wznowienia postępowania; dopiero ewentualne rozstrzygnięcia w ramach takiego postępowania może mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 135 p.p.s.a. należało orzec jak w pkt 1 sentencji wyroku.
W ponownym postępowaniu organ winien orzec uwzględniając powyższe stanowisko Sądu.
O zwrocie kosztów skarżącej (pkt 2 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. uwzględniając kwotę uiszczoną przez skarżącą tytułem wpisu (200 zł), natomiast mając na względzie kwotę wpisu należnego zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) tj. 500 zł, Sąd na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a. orzekł o ściągnięciu brakującej kwoty od organu jako strony zobowiązanej do poniesienia kosztów niniejszego postępowania (pkt 3 sentencji wyroku).