Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 września 2017r., sygn. akt II SA/Bd 303/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w pkt 1 uchylił zaskarżoną przez K. K. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017r., nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2016r., nr [...], w pkt 2 zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz K. K. kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wyroku, w ostatnim akapicie Sąd opisując wysokość zasądzonych od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów na rzecz skarżącego omyłkowo pominął koszty dojazdu pełnomocnika na rozprawę w kwocie [...]zł.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369) - dalej p.p.s.a sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że możliwość rektyfikacji wyroku jaką przewidziano w powyższym przepisie odnosi się również do uzasadnienia wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., sygn. akt I PZ 7/82). Zatem możliwym jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia wyroku jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W ramach wymienionych w art. 156 § 1 p.p.s.a. szeroko rozumianych błędów nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne sądu, choćby zostały spowodowane przeoczeniem.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009r. sygn. akt I GZ 7/09).
W tej sytuacji – na podstawie przywołanych wcześniej przepisów – postanowiono z urzędu sprostować uzasadnienie opisanego w sentencji niniejszego postanowienia wyroku.